مقاله

ارتباط دریافت حبوبات با سندرم متابولیک و اجزای تشکیل دهنده ی آن در بزرگسالان

چکیده

مقدمه: پژوهش های اندکی در زمینه ی ارتباط بین دریافت حبوبات و بیماری­های مزمن صورت گرفته است. هدف از پژوهش کنونی، بررسی ارتباط بین دریافت حبوبات با سندرم متابولیک و اجزای تشکیل دهنده ی آن می­باشد. مواد و روش­ها: روش مطالعه مورد-شاهدی بود که در آن 80 فرد مبتلا به سندرم متابولیک، و 160 فرد فاقد سندرم متابولیک به ترتیب به عنوان گروه­های مورد و شاهد بررسی شدند. بیماران مبتلا به سندرم متابولیک بر اساس معیار atp iii شناسایی و شاخص­های بیوشیمیایی، تن سنجی و دریافت­های غذایی تعیین شد. مقدار دریافت حبوبات در هر دو گروه تعیین و دریافت آن در افراد مبتلا به سندرم متابولیک بر مبنای نقطه ی برش (cut-off point) افراد گروه شاهد چارک بندی شد. یافته­ها: میانگین سنی در هر دو گروه شرکت کننده 4/41 سال (25-55 سال) بود. هم چنین میانگین (±انحراف معیار) دریافت حبوبات در گروه مورد و شاهد به ترتیب 2/12±0/130 و 6/13±8/137 گرم در هفته بود (005/0p p) دیده شد. غلظت تری­گلیسرید سرم، گلوکز ناشتای سرم، فشارخون سیستولی در بالاترین چارک دریافت حبوبات به طور معنی­داری کمتر و غلظت کلسترول-hdl سرم به طور معنی­داری بیشتر از پایین­ترین چارک پس از تعدیل اثر متغیرهای مخدوش کننده بود. نسبت شانس سندرم متابولیک در بالاترین چارک دریافت حبوبات 27/0(فاصله اطمینان 95%: 08/0 تا 91/0) در مقایسه با پایین­ترین چارک پس از تعدیل اثر متغیرهای مخدوش کننده بود. نتیجه­گیری: در این پژوهش ارتباط معکوسی بین دریافت حبوبات با سندرم متابولیک و برخی اجزای تشکیل دهنده ی آن مشاهده شد.

اسناد مشابه