استفاده ی موضعی استروژن موجب تسریع روند ترمیم زخم در موش های صحرایی دیابتی می شود
چکیده
چکیدهمقدمه: زخمهای دیابتی به ویژه در ناحیه ی پا و نارسایی در ترمیم آن ها، از مواردی است که بیشتر بیماران دیابتی در طول بیماری خود با آن درگیر می باشند. با توجه به گزارش های گذشته مبنی بر نقش مثبت استروژن در تسریع روند ترمیم زخم، این پژوهش اثر احتمالی استروژن موضعی بر ترمیم زخم در موشهای دیابتی را مورد بررسی قرار داد. مواد و روش ها: 66 موش نر از نژاد ویستار به دو گروه سالم و دیابتی تقسیم شدند و هر گروه به سه زیرگروه کنترل (دست نخورده)، شاهد و آزمون تقسیم بندی گردیدند. در همه ی گروهها یک زخم مدور با قطر 5/1 سانتی متر بر سطح پشت موشهای سالم و دیابتی (القا شده توسط استروپتوزوتوسین) ایجاد شد. در زیرگروه آزمون، روزانه پماد استروژن با دوز 5/0 میلی گرم و در زیرگروه شاهد، پماد جنتامایسین با دوز 5/0 گرم استفاده شد. روند ترمیم زخم به صورت ماکروسکوپی و میکروسکوپی در روزهای 3، 5، 7، 14، 21 و 28 مورد پی گیری قرار گرفت. یافته ها: در بررسی ماکروسکوپی، زخمهای گروه دیابتی در مقایسه با گروه سالم ترمیم دیرتری داشته و التیام زخم در زیرگروه آزمون در موشهای سالم و دیابتی از روز 7 به بعد تغییر چشمگیری داشته است(05/0p<). در بررسی میکروسکوپی گروه سالم، شاخص تشکیل بافت جوانهای اختلاف نداشته ولی افزایش رگ زایی و تشکیل اپیتلیوم جدید در زیرگروه آزمون مشهود بود. در گروه دیابتی نیز در تمام موارد، زیرگروه آزمون پیشرفت محسوسی نسبت به زیرگروه شاهد نشان داد. نتیجهگیری: براساس یافته های به دست آمده در این پژوهش، استروژن میتواند موجب تسریع در ترمیم ناقص زخمهای دیابتی شود.