ارتباط شاخص گلیسمی و بار گلیسمی با سندرم متابولیک و شاخص های آن
چکیده
چکیدهمقدمه: سندرم متابولیک مجموعه ای از اختلال های متابولیک است که با بیماری های مزمن مانند چاقی، بیماری های قلبی ـ عروقی و دیابت در ارتباط است. اتیولوژی دقیق آن ناشناخته است، اما به نظر می رسد که عادت های رژیمی در این سندرم نقش عمده ای داشته باشند. در این مطالعه ، ارتباط شاخص گلیسمی (gi) و بار گلیسمی (gl) با سه تعریف سندرم متابولیک و هر یک از شاخص های آن بررسی شدند. مواد و روش ها: نمونه های خون و یادآمد 24 ساعته، در یک مطالعه ی آینده نگر، در یک پیگیری 4/6 سال از 120 فرد بالای 40 سال و بدون سندرم متابولیک یا دیابت در مطالعه ی قند و لیپید تهران جمع آوری شدند. شاخص های تن سنجی، فشارخون و قند خون ناشتا اندازه گیری شد. gi و gl در افرادی که طی پیگیری به سندرم متابولیک مبتلا شدند، تعیین و با افرادی که مبتلا به سندرم متابولیک نشدند، مقایسه شدند. سندرم متابولیک بر اساس شاخص های تنظیم شده توسط who، atpiii و idf تعریف شد. یافته ها: بعد از تعدیل برای متغیرهای مداخله گر، دریافت giو gl به طور معکوسی با تعریف های atpiii و idf ارتباط داشت. شیوع سندرم متابولیک در بالاترین پنجک دریافت ([or] 4.5 95%ci: 1-19. 2) gi و gl ([or] 4.8 95%ci: 1.1-20. 6) نسبت به پایین ترین پنجک، بعد از تعدیل برای عوامل مداخله گر رژیمی و شیوه ی زندگی به طور معنی داری بالاتر بود. از طرفی شاخص گلیسمی در بالاترین پنجک با افزایش نمایه ی توده ی بدن، کلسترول، کلسترول ldl (005/0p=) و کاهش کلسترول hdl (01/0p=) و بار گلیسمی در بالاترین پنجک با افزایش کلسترول ldl (001/0p=) و کاهش کلسترول hdl (015/0p=) در ارتباط بود. نتیجه گیری: شاخص گلیسمی و بار گلیسمی می توانند اثر نامطلوبی بر سندرم متابولیک و اجزای آن داشته باشند.