ارزیابی اقتصادی فازی سیستم های حمل و نقل همگانی با فرض وجود عدم قطعیت در متغیرهای اقتصادی: مطالعه موردی متروی قم
چکیده
برای تعیین اقتصادیترین سناریو از بین چندین سناریوی پیشنهادی برای سرمایهگذاری، یکی از روش ها، ارزیابی اقتصاد مهندسی یا تحلیل هزینه-فایده است که در آن تمامی اثرات (هزینهها و فایدههای) ناشی از اجرای هر کدام از سناریوها محاسبه میشود. سپس، با مقایسه نتایج این ارزیابی ها، سناریوی برتر انتخاب میشود. حال اگر تعیین این هزینهها و فایدهها، با عدم قطعیت روبرو باشد، نیاز به ابزاری است که قادر باشد ارزیابی اقتصادی را در شرایط عدم قطعیت انجام دهد. هدف اول از این مقاله، استفاده از نظریه مجموعههای فازی به عنوان ابزاری برای ارزیابی اقتصادی در شرایط عدم قطعیت است. دومین هدف، تعمیم روابط کلاسیک ارزیابی اقتصادی در محیط فازی است که این کار با فرض فازی بودن متغیرهای نرخ بهره، نرخ تورم، نرخ تبدیل ارز، دوره ساخت و دوره عمر مفید پروژه (با توجه به شرایط روز کشور) انجام میشود. هدف سوم، مقایسه روش فازی و روش کلاسیک اقتصاد مهندسی با انجام یک مثال عددی است که برای اینکار، در پایان این مقاله، مطالعه موردی احداث متروی قم انجام میشود. دو متغیر نرخ تبدیل ارز فازی و میزان عمر پروژه فازی، از متغیرهای جدیدی است که در این مقاله به صورت فازی معرفی شده است که دلیل عدم قطعیت آنها وجود مواردی مانند سوء مدیریت ها، تحریم ها و تورم کنترل نشده است. با توجه به نتایج این مقاله، میتوان دریافت که روش ارزیابی اقتصادی فازی نسبت به روش کلاسیک آن، دید جامع تری به کارشناسان، تصمیم گیران و مسئولین اجرایی می دهد تا بتوانند با توجه به میزان حساسیت انتخاب هر سناریو نسبت به تغییرات متغیرهای اقتصادی، سناریوی برتر را انتخاب کنند.