نقش پروتئین واکنشگر-c (crp) در پیش بینی بروز دیابت نوع ۲ در مطالعه ی قند و لیپید تهران
چکیده
مقدمه: مطالعه های مختلف در مورد نقش پروتئین واکنشگر-c (crp) در بروز دیابت نوع 2، یافته های متفاوتی را نشان می دهند. هدف از این مطالعه بررسی نقش crp در پیش بینی بروز دیابت نوع 2 در کنار سایر عوامل خطرزای شناخته شده ی این بیماری در مطالعه ی قند و لیپید تهران بود. مواد و روش ها: در یک مطالعه ی مورد ـ شاهدی آشیانه ای (nested prospective case-control study ( در مطالعه ی قند و لیپید تهران، 153 نفر که در ابتدا مبتلا به دیابت نبودند ارزیابی شدند. از این تعداد، 80 نفر طی 6/3 سال به دیابت مبتلا شدند که به عنوان گروه مورد، با 73 نفر که در همین دوره ی زمانی سالم باقی ماندند و به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند، مقایسه شدند. در نمونه های سرمی ذخیره شده از 153 نفر فوق، پروتئین واکنشگر-c اندازه گیری شد. یافته ها: سطح سرمی crp بعد از تعدیل با سن (مدل یک) با افزایش شانس خطر دیابت نوع 2 همراه بود و نسبت شانس برای بالاترین ثلث نسبت به پایین ترین ثلث (2/8-5/1: 95%ci) 6/3، (001/0=p) بود. هرچند در آنالیز چندمتغیری ارتباط بین crp با دیابت نوع 2 پس از تعدیل با قند خون ناشتا، سابقه ی فامیلی دیابت، نمایه ی توده ی بدن وhoma-ir به طور معنی داری کاهش یافت و نسبت شانس برای بالاترین ثلث نسبت به پایین ترین ثلث به (8/2-2/0 :95%ci) 8/0 و 7/0=p رسید. نتیجه گیری: سطح افزایش یافته ی crp با افزایش شانس خطر دیابت نوع 2 همراه بود هر چند این ارتباط مستقل از دیگر عوامل خطرزای دیابت شامل قند خون ناشتا، سابقه ی فامیلی دیابت، نمایه ی توده ی بدن و homa-ir نبود.