شیوع هیپرلیپیدمی در افراد ۱۹-۳ ساله شرق تهران در سال ۱۳۷۹
چکیده
مقدمه: اختلالات متابولیک شامل چاقی، اختلال در متابولیسم کربوهیدراتها و لیپیدها از مهمترین مسایل بهداشتی درمانی جوامع انسانی است. هدف این مطالعه بررسی شیوع هیپرلیپیدمی در کودکان و نوجوانان ساکن منطقه 13 (شرق) تهران در سال 1379 بود. مواد و روش ها: این تحقیق، یک مطالعه مقطعی توصیفی ـ تحلیلی (descriptive-analytic cross-sectional) است. 4114 فرد 19-3 سال ساکن شرق تهران به طور تصادفی انتخاب شدند. پس از اخذ شرح حال، معاینه بالینی انجام و قد، وزن، دور کمر و دور باسن اندازهگیری می شد. سپس نمایه توده بدنی (bmi) و نسبت دور کمر به باسن (whr) محاسبه می شد. یک نمونه خون پس از 12 ساعت ناشتا جهت اندازه گیری قند، کلسترول، تری گلیسرید، hdl و ldl گرفته شد. یافته ها: افراد مورد بررسی شامل 1926 نفر مذکر (8/46%) و بقیه مؤنث بودند. بیشترین میانگین میزان کلسترول خون در گروه سنی 10-7 سال (mg/dl 32173) و کمترین میزان در گروه سنی 19-17 سال (mg/dl 33165) بود. در مجموع، 520 نفر (9/12%) مبتلا به هیپرلیپیدمی بودند. میانگین نمایه توده بدن (bmi) در کودکان مبتلا به هیپرلیپیدمی 1/621 kg/m2 و در کودکان دیگر 2/47/18 kg/m2 بود (0001/0p<). 174 نفر (8/17%) از کودکانی که نسبت کمر به باسن (whr) غیر طبیعی داشتند، مبتلا به هیپرلیپیدمی بودند در حالی که در سایر کودکان 316 نفر (11%) مبتلا بودند (0001/0p<). نتیجه گیری: این بررسی، شیوع بالای دیس لیپیدمی در کودکان و نوجوانان یک جامعه شهری در ایران را نشان می دهد. هیپرلیپیدمی در افراد با bmi و whr بالا شایع تر است.