مقاله

مطالعه ارتباط بین میزان سطوح سرمی igf-۱و igfbp-۳ با رتینوپاتی دیابتی

چکیده

مقدمه: دیابت شایع ترین بیماری غدد درون ریز در انسان و رتینوپاتی دیابتی یکی از مهم ترین عوارض چشمی این بیماری است که علت بروز آن به طور کامل شناخته نشده است، ولی تصور می شود فاکتور شبه انسولین (igf-1) یکی از عوامل مؤثر در ایجاد و پیشرفت آن باشد. هدف از این مطالعه بررسی همبستگی بین میزان سطوح سرمی igf-1 و پروتئین ناقل پلاسمایی igfbp-3 با رتینوپاتی دیابتی بود. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع مورد ـ شاهدی تحلیلی مقطعی با روش نمونه گیری تصادفی سیستماتیک روی 63 بیمار دیابتی (انواع 1 و 2) فاقد سابقه افزایش فشار خون صورت پذیرفت. در این بیماران وجود یا عدم وجود رتینوپاتی و همچنین نوع آن به وسیله معاینه چشمی تعیین گردید و این افراد سپس به دو گروه شاهد (فاقد رتینوپاتی) و مورد (دارای رتینوپاتی غیر پرولیفراتیو یا پرولیفراتیو) تقسیم بندی شدند. میزان سطوح سرمی fbs به طریق آنزیمی، igf-1 تام و igfbp-3 به روش ایمونواسی و hba1c به روش کالریمتری اندازه گیری شد. یافته ها: در تجزیه و تحلیل آماری نتایج در این مطالعه میزان بروز رتینوپاتی و نیز شدت آن با افزایش سن و طول مدت بیماری ارتباط معنی داری نشان داد (05/0p<)، اما همبستگی معنی داری با میزان سطوح سرمی fbs، igf-1، igfbp-3 تام و نیز hba1c نداشت. میزان igf-1 در هر دو گروه شاهد و مورد دارای همبستگی معکوس معنی داری با سن بود (05/0p<). همبستگی معنی داری بین میزانigf-1 تام و igfbp-3 در گروه مورد دیده شد که در گروه شاهد معنی دار نبود. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد که سطح igf-1 تام و igfbp-3 سرم همبستگی معنی داری با بروز رتینوپاتی و شدت آن ندارد، اما پیشنهاد می گردد که مطالعات با تعداد نمونه بیشتر انجام گیرد.

اسناد مشابه