مقاله

بررسی اثر پنتوکسی فیلین بر پروتئینوری نفروپاتی دیابتی و مقایسه آن با کاپتوپریل در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو

چکیده

نفروپاتی دیابتی شایعترین علت نارسایی مرحله انتهایی کلیه (esrd) می باشد و پروتئینوری نقش مهمی در تسریع پیشرفت به سمت esrd دارد. پنتوکسی فیلین (ptx) دارویی است که با مهار tnf-α و با کاهش پروتئینوری در کند کردن سیر نفروپاتی مؤثر است. برای بررسی اثر ptx بر پروتئینوری و مقایسه آن با کاپتوپریل، 40 بیمار دیابتی نوع دو مورد مطالعه قرار گرفتند. این افراد پروتئینوری بیش از 300 میلی گرم در روز داشته، منع مصرف ptx نداشتند و تحت درمان با ptx یا خانواده مهارکننده های مبدل آنژیوتانسیون (از جمله کاپتوپریل) قرار نبودند. در طی مطالعه تغییری در برنامه درمانی کنترل قند خون یا فشار خون بالا (در صورت مبتلا بودن) داده نشد. بیماران به روش cross over در دو دوره 2 ماهه و با فاصله زمانی یک ماه (wash out) تحت درمان با ptx و کاپتوپریل قرار گرفتند و در شروع و پایان هر دوره درمانی فشارخون ، قند خون ناشتا، کراتینین سرم، کراتینین، پروتئین و حجم ادرار 24 ساعته اندازه گیری شد. ptx سبب کاهش پروتئینوری به میزان 63/0±44/0 گرم در روز و کاپتوپریل به طور متوسط باعث کاهش 22/0±1/0 گرم در روز شد. مقایسه این دو از نظر آماری معنادار است (008/0 = p) و نشان می دهد ptx در کاهش پروتئینوری مؤثر بوده و اثر آن از کاپتوپریل بیشتر است.

اسناد مشابه