بررسی رنگهای صوتی، مایکرو پلی فونی و هرج و مرج در آثار دهه ی ۱۹۶۰ لیگتی با تمرکز بر کنسرتو برای ویولنسل
چکیده
چکیده در طول تاریخ همواره نائل آمدن به زبانی ویژه و شخصی هدفی والا و چشم نواز برای آهنگسازان بوده است. در راستای رسیدن به این هدف آهنگسازان در بسیاری موارد خالق و بنیانگذار جریان ها و سب کهای مهمی بود هاند که در تاریخ ثبت شده است. کنکاش بی وقف هی لیگتی 1، آهنگساز رومانیائی، نیز در جهت رسیدن به این هدف، زندگی حرف های او را به دور ههائی که هر کدام زبان موسیقایی مختص به خود را دارد، تقسیم م یکند. بازه ی 70 - 1960 با توجه به ویژگی های مشترک آثار او، برای لیگتی سبکی خاص به ارمغان می آورد. در این مقاله به بررسی اجمالی سه تکن کی مورد توجه لیگتی در آثار دهه ی 60 و 70 می پردازیم. تکن کی اول عبارت است از بهره بردن از ویژگی های ذاتی صوتِ موسیقایی به عنوان مصالح اصلی ساخت اثر و آهنگسازی بر اساس رنگ های صوتی. 2 تکن کی دوم شامل استفاده ی مکرر از گونه های مختلف خوشه ی صوتی در آثار این دهه و معرفی بافت مایکروپل یفونی 3 و مورد سوم اید هی هرج و مرج ریتمیک است. در این مقاله با معرفی و تشریح تک تک تکنیک ها از یک سو و پیگیری نمودهای گوناگون هر یک در آثار این دهه، با تمرکز بیشتر بر قطعه ی کنسرتو برای ویولنسل و ارکستر ) 1966 ( به عنوان نمونه ای از این دوره به بررسی زبان خاص آهنگساز در این باز هی زمانی می پردازیم.