مقاله

اثر کورکومین بر سطح سرمی آنزیمهای آسپارتات و آلانین آمینوترانسفراز و شاخصهای استرس اکسیداتیو در قلب موش صحرایی دیابتی

دکتر فرشاد روغنی دهکردی، farshad roghani dehkordi ، دکتر مهرداد روغنی، mehrdad roghani abdollahzadeh st., keshavarz blvd., neurophysiology research center and department of physiology, school of medicine, tehran, p.o. box: 14155 7435, iranتهران، بلوار کشاورز، خیابان شهید عبدالله زاده (دهکده)، دانشکده پزشکی شاهد، صندوق پستی: 7435 14155 دکتر توراندخت بلوچ نژاد مجرد، tourandokht baluchnejadmojarad

چکیده

سابقه و هدف: دیابت قندی در درازمدت موجب افزایش استرس اکسیداتیو و کاهش فعالیت سیستم دفاع آنتی اکسیدان در بدن می گردد. ماده مؤثره زردچوبه (کورکومین) دارای اثر ضد دیابتی و آنتی اکسیدانی است. هدف این مطالعه، ارزیابی اثر تجویز درازمدت آن بر سطح سرمی آسپارتات و آلانین آمینوترانسفراز و سطح برخی شاخصهای استرس اکسیداتیو در بافت قلب می باشد.‏ مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، موشهای صحرایی به پنج گروه کنترل، کنترل تحت تیمار با کورکومین (mg/kg 50)، دیابتی، و دو گروه دیابتی تحت درمان با کورکومین (10 و mg/kg 50) تقسیم شدند. کورکومین 7 روز پس از تزریق استرپتوزوتوسین به مدت 5 هفته تجویز شد. سطح سرمی آسپارتات و آلانین آمینوترانسفراز و سطح مالون دی آلدئید، نیتریت، نیترات و فعالیت سوپراکسید دیسموتاز در قلب اندازه گیری شد.‏ یافته ها: موشهای دیابتی یک افزایش معنادار در سطح سرمی آسپارتات و آلانین آمینوترانسفراز نشان دادند (05/0- 01/0(p< و درمان با کورکومین در دوز بالا سطح هر دو آنزیم را به صورت معنادار کاهش داد (05/0 p<). بعلاوه، ایجاد دیابت باعث افزایش معنادار سطح مالون دی آلدئید و نیتریت (05/0- 01/0(p< و کاهش غیر معنادار فعالیت سوپراکسید دیسموتاز در قلب گردید. درمان با کورکومین در دوز بالا سطح مالون دی آلدئید و نیتریت را کاهش داد (05/0 p<)، هر چند تغییر معنادار در فعالیت سوپراکسید دیسموتاز ایجاد ننمود.‏ نتیجه گیری: به نظر می رسد که درمان دراز مدت با کورکومین می تواند سطح سرمی آلانین و آسپارتات آمینوترانسفراز و همچنین برخی شاخصهای استرس اکسیداتیو را در بافت قلب موشهای دیابتی بهبود بخشد.

اسناد مشابه