مقایسه اثر متفورمین و پیوگلیتازون بر سطح hs-crp در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو

امیر ضیایی، amir ziaee booali-sina st. booali-sina hospital, qazvin metabolic disease research center, qazvin, iranقزوین ، بیمارستان بوعلی سینا ، مرکز تحقیقات بیماری های متابولیک سیما هاشمی پور، sima hashemipour booali-sina st. booali-sina hospital, qazvin metabolic disease research center, qazvin, iranقزوین ، بیمارستان بوعلی سینا ، مرکز تحقیقات بیماری های متابولیک سمیرامیس قوام، samiramis ghavam booali-sina st. booali-sina hospital, qazvin metabolic disease research center, qazvin, iranقزوین ، بیمارستان بوعلی سینا ، مرکز تحقیقات بیماری های متابولیک امیر جوادی، amir javadi booali-sina st. booali-sina hospital, qazvin metabolic disease research center, qazvin, iranقزوین ، بیمارستان بوعلی سینا ، مرکز تحقیقات بیماری های متابولیک رامک قوام، ramak ghavam booali-sina st. booali-sina hospital, qazvin metabolic disease research center, qazvin, iranقزوین ، بیمارستان بوعلی سینا ، مرکز تحقیقات بیماری های متابولیک آمنه باریکانی، ameneh barikani booali-sina st. booali-sina hospital, qazvin metabolic disease research center, qazvin, iranقزوین ، بیمارستان بوعلی سینا ، مرکز تحقیقات بیماری های متابولیک ندا اسماعیل زاده ها

چکیده

مقدمه: بیماری قلبی به ویژه بیماری کرونری قلب از علل اصلی مرگ در بیماران دیابتی است. میزان بالای crp-hs به عنوان عامل خطر بیماری قلبی مطرح می باشد. درمان با پیوگلیتازون و یا متفورمین غلظت سرمی crp-hs را در بیماران با یا بدون دیابت کاهش می دهد. این مطالعه با هدف مقایسه اثر متفورمین و پیوگلیتازون بر سطح crp-hs در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد. مواد و روشها: کارآزمایی بالینی تصادفی بر روی 40 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو واجد معیارهای ورود به مطالعه انجام شد. بیماران به دو گروه دریافت کننده متفورمین و دریافت کننده پیوگلیتازون تقسیم شدند. سطح خونی کلسترول، تری گلیسرید، قند خون ناشتا، آلانین ترانس آمیناز ، آسپارتات آمینوترانسفراز، هموگلوبین گلیکوزیله، hs-crp در بدو مطالعه و پس از سه ماه درمان دارویی اندازه گیری شد. برای مقایسه متوسط تغییرات در هر گروه داروئی قبل و پس از مصرف دارو از آزمون تی جفت شده و برای مقایسه متوسط تغییرات بین دو گروه از آزمون تی مستقل استفاده شد. یافته ها: در پایان مطالعه متفورمین و پیوگلیتازون سبب کاهش معنی دار در سطح crp-hs شدند. متوسط تغییرات hs-crp، chol و hba1c در گروه متفورمین نسبت به گروه پیوگلیتازون بالاتر و از نظر آماری معنی دار بود. بحث و نتیجه گیری: از آنجا که متوسط کاهش سطح crp-hs، کلسترول و hba1c در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو تحت درمان با متفورمین نسبت به پیوگلیتازون به صورت معنی داری بیشتر می باشد؛ درمان با متفورمین جهت کاهش خطر بیماری قلبی توصیه می گردد.