پتانسیل گیاه پالایی puccinellia distans (jacq.) parl در خاک های آلوده به کادمیوم و نحوۀ کاهش خطر آبشویی کادمیوم به آب های زیرزمینی
چکیده
تحقیق حاضر با هدف بررسی پتانسیل گیاه پالایی puccinellia distans (jacq) parl با استفاده از dtpa و edta و نحوۀ کاهش خطر آبشویی کادمیوم-کلاتانجام گرفت. به منظور آلوده کردن خاک به کادمیوم از نمک cdcl2 استفاده شد. تیمارهای استفاده شده شامل dtpa5/2، dtpa5، edta5/2، edta5، dtpa5/2+edta5/2، dtpa5+edta5/2، dtpa5/2+edta5، dtpa5+edta5 بود و در تیمارهای شاهد edta و dtpa استفاده نشد. فاکتور تجمع (bcf)، فاکتور انتقال (tf) و شاخص تحمل (ti) به منظور تعیین کارایی گیاه پالایی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که کاربرد مواد بهساز سبب افزایش معنادار کادمیوم در بافت های گیاهی شد و کادمیوم در ریشۀ گیاه در مقایسه با اندام های هوایی مقادیر بیشتری داشت. حداکثر فاکتور تجمع به ترتیب در تیمارهای dtpa5 و edta5 و حداکثر فاکتور انتقال در تیمار dtpa5+edta5 مشاهده شد. نتایج نشان داد edta و dtpa پتانسیل افزایش جذب کادمیوم توسط p.distans را دارند. در گام بعدی برای کاهش آبشویی کادمیوم-کلات، غلظت 5 میلی گرم در کیلوگرم dtpa و edta در سه روش یک بار، سه بار متوالی و شش بار متوالی به خاک اضافه شد. نتایج نشان داد در روش یک بار، کادمیوم خاک حداقل و در اندام های گیاهی حداکثر بود. بین غلظت فلز در اندام های گیاهی بین روش سه بار و شش بار متوالی تفاوت معناداری وجود نداشت (5%p