تاثیر تنش شوری در مراحل مختلف رشد بر برخی صفات مورفوفیزیولوژیکی دو رقم برنج در شرایط گلخانه
چکیده
به منظور بررسی اثرات تنش شوری در مراحل مختلف رشد بر صفات مورفو فیزیولوژیکی برنج، آزمایش گلخانه ای به صورت اسپلیت فاکتوریلدر قالب طرح کامل تصادفی در سه تکرار با دو رقم دیلم و psbrc88 در کرت های اصلی و سه سطح شوری 0، 6و 12 دسی زیمنس بر متر در سهمرحله رشدی رویشی، ساقه دهی وگلدهی در کرتهای فرعی به صورت فاکتوریل اجرا شد. اعمال تیمار شوری در هر مرحله به مدت بیست روز درمحلول غذایی یوشیدا انجام گرفت. نتایج نشان داد سطح و وزن خشک برگ وکل با افزایش شوری در مراحل مختلف رشدی کاهش یافت. غلظتیون پتاسیم برگ با افزایش سطح شوری کاهش ، ولی غلظت یون سدیم برگ افزایش نشان داد. مقدار عدد کلروفیل متر، محتوی آب نسبی، هدایتروزنه ای و سرعت فتوسنتزی نیز کاهش یافت. میزان کاهش در مرحله گلدهی بیشتر از مراحل رشد رویشی و ساقه دهی بود. بیشترین کاهش تولیدماده خشک در هرمرحله رشدی درتنش شوری 12 دسی زیمنس بر متربود.آب شور با هدایت الکتریکی 12 دسی زیمنس بر متر سبب کاهش رشدسطح برگ ، وزن خشک کل ، هدایت روزنه ای و سرعت فتوسنتزی به میزان 12 ، 25 ، 48 و 55 درصد در مرحله گلدهی شد.