بررسی ژن های بتالاکتامازی blatem، blashv، blaoxa وآمینوگلیکوزیدی aada در سویه های اشریشیاکلی جداسازی شده از مراکز درمانی شهر تهران و تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی
چکیده
سابقه و هدف: امروزه مصرف گسترده بتالاکتامهای وسیع الطیف موجب افزایش مقاومت به بتالاکتامها در سراسر دنیا شده است. هدف این تحقیق، بررسی و شناسایی ژنهای blatem، blashv،blaoxa و آمینوگلیکوزیدی aada در ایزولههای بالینی اشریشیاکلی به روش pcr multiplex بود. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی، تعداد 150 نمونه مدفوع اسهالی از مراکز درمانی مختلف شهر تهران که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند، جمعآوری و با آزمونهای بیوشیمیایی، تعداد 55 نمونه اشریشیاکلی شناسایی گردیدند. آزمون حساسیت آنتیبیوتیکی به روش دیسک دیفیوژن مطابق clsi انجام و جهت شناسایی ژنهای بتالاکتاماز از آزمون pcr چندگانهای استفاده شد. دادههای آماری با spss نسخه 19 و با استفاده از آزمونهای آماری توصیفی تحلیل شدند. یافته ها: بیشترین حساسیت نسبت به آنتیبیوتیکهای سفپودوکسیم و تریمتوپریم (به ترتیب 9/90 درصد و 1/58 درصد) و بیشترین مقاومت نسبت به آنتیبیوتیکهای ایمیپنم و سیپروفلوکساسین (به ترتیب 100 درصد و 3/76 درصد) گزارش شد. نتایج multiplex pcr نشان داد که از میان 55 ایزوله e.coli، تعداد 40 نمونه (7/72 درصد) دارای ژن بتالاکتامازbla oxa ، 15 نمونه (2/27 درصد) دارای ژن آمینوگلیکوزیدیaada و تعداد 12 نمونه (8/21 درصد) نیز دارای هر دو ژن بتالاکتاماز bla oxa / aada بودند. ژنهای bal tem وbla shv در هیچ کدام از نمونهها شناسایی نشدند. نتیجهگیری: وجود مقاومت آنتی بیوتیکی نسبت به اشریشیاکلی در کودکان مبتلا به اسهال نشاندهنده مصرف بیرویه آنتیبیوتیکها است. پایش و نظارت بر مقاومت دارویی باکتریهای رودهای، نقش مهمی در پیشگیری از ایجاد سویههای مقاوم دارد