مقاله

بررسی ژن های بتالاکتامازی blatem، blashv، blaoxa وآمینوگلیکوزیدی aada در سویه های اشریشیاکلی جداسازی شده از مراکز درمانی شهر تهران و تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی

چکیده

سابقه و هدف: امروزه مصرف گسترده بتالاکتام­های وسیع الطیف موجب افزایش مقاومت به بتالاکتام­ها در سراسر دنیا شده است. هدف این تحقیق، بررسی و شناسایی ژن­های blatem، blashv،blaoxa و آمینوگلیکوزیدی aada در ایزوله­های بالینی اشریشیاکلی به روش pcr multiplex بود. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی، تعداد 150 نمونه مدفوع اسهالی از مراکز درمانی مختلف شهر تهران که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند، جمع­آوری و با آزمون­های بیوشیمیایی، تعداد 55 نمونه اشریشیاکلی شناسایی گردیدند. آزمون­ حساسیت آنتی­بیوتیکی به روش دیسک دیفیوژن مطابق clsi انجام و جهت شناسایی ژن­های بتالاکتاماز از آزمون pcr چندگانه­ای استفاده شد. داده­های آماری با spss نسخه 19 و با استفاده از آزمون­های آماری توصیفی تحلیل شدند. یافته ­ها: بیشترین حساسیت نسبت به آنتی­بیوتیک­های سفپودوکسیم و تری­متوپریم (به ترتیب 9/90 درصد و 1/58 درصد) و بیشترین مقاومت نسبت به آنتی­بیوتیک­های ایمی­پنم و سیپروفلوکساسین (به ترتیب 100 درصد و 3/76 درصد) گزارش شد. نتایج multiplex pcr نشان داد که از میان 55 ایزوله e.coli، تعداد 40 نمونه (7/72 درصد) دارای ژن بتالاکتامازbla oxa ، 15 نمونه (2/27 درصد) دارای ژن آمینوگلیکوزیدیaada و تعداد 12 نمونه (8/21 درصد) نیز دارای هر دو ژن بتالاکتاماز bla oxa / aada بودند. ژن­های bal tem وbla shv در هیچ کدام از نمونه­ها شناسایی نشدند. نتیجه­گیری: وجود مقاومت آنتی بیوتیکی نسبت به اشریشیاکلی در کودکان مبتلا به اسهال نشان­دهنده مصرف بی­رویه آنتی­بیوتیک­ها است. پایش و نظارت بر مقاومت دارویی باکتری­های روده­ای، نقش مهمی در پیشگیری از ایجاد سویه­های مقاوم دارد

اسناد مشابه