افزایش کارایی فرمولاسیون پودر خشک فلوتیکازون پروپیونات جهت استنشاق در بیماران ریوی
زهرا وطن پرست، zahra vatanparast pharmacist, department of pharmaceutics, islamic azad university, pharmaceutical sciences branch; young researchers club, tehran, iranدکتری حرفه ای داروسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم دارویی تهران؛ باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان رامین اصغریان، ramin asgharian phd in pharmaceutical industry, department of pharmaceutics, islamic azad university, pharmaceutical sciences branch, tehran, iranphd داروسازی صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم دارویی تهران سید مرتضی مرتضوی، seyed morteza mortazavi phd in pharmaceutical industry, department of pharmaceutics, school of pharmacy, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranph.d داروسازی صنعتی، گروه فارماسیوتیکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی کامبیز گیلانی، kambiz gilani phd in pharmaceutical industry, department of pharmaceutics, school of pharmacy, tehran university of medical sciences, tehran, iranph.d داروسازی صنعتی، گروه فارماسیوتیکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
سابقه و هدف: کورتیکواستروئیدهای استنشاقی، درمان اصلی بیماران آسمی و احتقان ریوی مزمن (copd) هستند. فلوتیکازون پروپیونات درمیان چربی دوست ترین استروئیدها (انحلال در آب ~ mg/ml10.)، کارایی درمانیاش در بسیاری از مطالعات به اثبات رسیده است. اضافه کردن مواد حامل متفاوت به پودر خشک استنشاقی که در این مطالعه بررسی شد، کارایی فرمولاسیون را می تواند تغییر دهد، که می توان آن را به تنوع اتصالات بین ذرات دارو و حامل نسبت داد. روش بررسی: برای رسیدن به این هدف، دو نوع حامل متفاوت را برای اختلاط با دارو در زمانهای متفاوت جهت تسهیل جریان پذیری پودر در حین فرایند ساخت از یک سو و کمک به سیالیت در حین استنشاق از سوی دیگر، به کار بردیم. فرمولاسیون پودر خشک نهایی از نظر یکنواختی محتوای دارو پس از اختلاط فیزیکی، شکل ذرات و جایگزینی استنشاقی برون تنی مورد بررسی قرار گرفتند، که آزمون آخر با استفاده از دستگاه (aci)anderson cascade impactor و ®cyclohaler تک دوز انجام شد. یافتهها: نتایج نشان دادند که بالاترین کسر ذرات ریز (fpf) و دوز ذرات ریز(fpd) مربوط به فرمولاسیونی بود که حاوی فلوتیکازون و مانیتول بود که به مدت 30 دقیقه به طور فیزیکی مخلوط شده بودند. نتیجهگیری: استفاده از مانیتول به عنوان حامل درشت می تواند خصوصیا ت فیزیکی و نیز رفتار آیروسل شدن را در فرمول نهایی بهبود دهد