مقاله

بررسی اثر نوروتروفیک تاکرولیموس (fk۵۰۶) بر سلول های هرمی ناحیه ca۱ هیپوکامپ موش صحرایی ویستار متعاقب ایسکمی/ رپرفیوژن فراگیر گذرا

چکیده

سابقه و هدف: ایسکمی مغزی به عنوان یک معضل بزرگ جهانی شناخته شده است و ری پرفیوژن متعاقب آن در نهایت منجر به مرگ برنامه ریزی شده سلولی یا آپوپتوز می گردد. نواحی مشخصی از مغز و انواع خاصی از نورون ها از جمله نورون های هرمی ناحیه ca1 هیپوکامپ نسبت به ایسکمی مغزی حساسترند. از آنجایی که اخیراً استفاده از ایمونوفیلین لیگاندها یک استراتژی مناسب وجدید به عنوان یک نوروپروتکتور و محرک نوروژنز مورد ملاحظه قرار گرفته است و هنوز بررسی دقیقی در مورد زمان مناسب تزریق به منظور بررسی اثر نوروتروفیک این گروه از داروها در هیپوکامپ متعاقب ایسکمی/ریپرفیوژن فراگیر گذرا در مدل های تجربی صورت نگرفته است، در این تحقیق اثر نوروتروفیک تاکرولیموس را بر روی ناحیه ca1 هیپوکامپ 40 رأس موش صحرایی نر ویستار در8 گروه آزمایشی مورد بررسی قرار دادیم. روش بررسی: مدل ایسکمی توسط بستن دو طرفه شریان های کاروتید مشترک ایجاد شد. برای پیدا کردن مناسب ترین زمان تزریق به منظور بیشترین اثر نوروتروفیک برای دوز mg/kg6، تزریق به صورت یک تک دوز و دو دوز با فواصل 6، 24، 48 و 72 ساعت انجام شد. یافته ها: تزریق دو دوز mg/kg6 دارو با فاصله 48 ساعت مناسب ترین زمان برای تزریق دارو است. نتیجه گیری: به نظر می رسد که تاکرولیموس می تواند به عنوان داروی نوروتروفیک برای درمان ایسکمی ناشی از آسیب های مغزی استفاده شود.

اسناد مشابه