ردیابی ژن های عمده برای برخی از صفات اقتصادی مرغان بومی استان یزد با استفاده از روش های مختلف آماری
چکیده
در تحقیق حاضر، مشاهدات مربوط به صفات عملکردی شامل وزن 8 و 12 هفتگی، سن بلوغ جنسی، تعداد تخممرغ و میانگین وزن تخممرغ به منظور ردیابی ژنهای عمدهی مؤثر بر این صفات در جمعیت مرغهای بومی یزد، مورد تجزیه و تحلیل ژنتیکی قرار گرفته است. احتمال تفرق ژنهای عمده در صفات مذکور با استفاده از آزمونهای ساده آماری شامل آزمونهای نرمالیته، بارتلت، لون و فین برای باقیماندهها و آنالیز پیشرفتهی بیزی، بررسی شد. تفرق ژنهای عمده برای صفات وزن بدن درسنین 8 و 12 هفتگی و نیز تعداد تخممرغ تولیدی تأیید شد، بنابراین، مدل توارث مختلط شامل اثرات ژن عمده و اثرات پلیژنی در مقایسه با مدل صرفا پلیژنی برای این صفات، برازش بهتری خواهد داشت. در مورد صفات وزن 8 هفتگی و وزن 12 هفتگی، نسبت واریانس تبیین شده از طریق اثرات پلیژنی بیشتر از نسبت واریانس ژنتیکی ژنگاه ژن عمده به واریانس فنوتیپی کل بود. در مورد تعداد تخممرغ تولیدی نسبت واریانس ژنتیکی ژنگاه ژن عمده به واریانس فنوتیپی کل، بیشتر از نسبت واریانس تبیین شده توسط اثرات پلیژنی بود. بنابراین، بیشتر واریانس مشاهده شده برای این صفت در جمعیت مرغهای بومی یزد، با تفرق ژن عمده تبیین میشود.با توجه به تأیید تفرق ژن عمده با آنالیز بیزی در صفات وزن 8 و 12 هفتگی و تعداد تخممرغ در مرغهای بومی یزد، میتوان استفاده از تکنیکهای مولکولی را برای نقشهیابی ژنهای عمدهی مربوطه در این صفات توصیه نمود.