بررسی قابلیت تحمل به آب دریا و فعالیت آنزیم na+, k+-atpase در طی مراحل مختلف رشد (پار و اسمولت) بچه ماهیان آزاد دریای خزر
چکیده
این تحقیق بمنظور تعیین مراحل پار و اسمولت و تعیین اندازهای از بچه ماهی آزاد دریای خزر (salmo trutta caspius kessler,1877) جهت تحمل آب دریای خزر انجام گرفت. در این تحقیق از 4 گروه وزنی 5، 10، 15 و 20 گرمی در سه تیمار شوری آب دریا (5/11-11 در هزار)، آب ساحل (7 در هزار) و آب شیرین و با 3 تکرار استفاده شد. متوسط فشار اسمزی بچه ماهیان 5، 10، 15 و 20 گرمی در زمان صفر بترتیب معادل 1/7±301، 6/14±7/334، 6±7/307 و 7/8±3/331 میلی اسمول در لیتر و متوسط فشار اسمزی پس از 240 ساعت ماندگاری در آب دریای خزر بترتیب 4/13±5/346، 7/6±3/325، 9±321 و 53/0±329 میلیاسمول در لیتر محاسبه گردید. آبشش بچه ماهیان 5 گرمی، سطح پایینی از فعالیت آنزیم na+,k+-atpase (بر اساس روش غیر مستقیم سنجش فسفر معدنی آزاد شده از atp) به میزان 2/3 تا 1/6 میکرومول فسفات/ میلیگرم پروتئین در ساعت را نشان داد. در همه گروههای وزنی میزان فعالیت آنزیم فوق در بچهماهیان موجود در آب دریا بیش از میزان فعالیت آنزیم فوق در آب 7 در هزار بود. در گروه 10 گرمی در زمان صفر (قبل از مقابله با آب خزر) سطح بالایی از آنزیم مشاهده شد که دارای اختلاف معنیدار با گروه وزنی 20 گرمی بود (05/0p<). این وضعیت را میتوان به تغییرات متابولیک و گذار به شرایط آمادگی برای مهاجرت نسبت داد (مطابقت با تعریف پار- اسمولت). در صورتیکه بچهماهیان 15 و 20 گرمی این مرحله را پشت سر گذاشته و ویژگیهای مرحله اسمولت را نشان میدهند.