مطالعه اثرات پری بیوتیک ایمنواستر بر فاکتورهای بیومتریک با تأکید بر وزن و طول و تشخیص افتراقی لوکوسیت ها در بچه ماهیان انگشت قد ماهی سفید دریای خزر (rutilus kutum)
چکیده
پریبیوتیک ایمنواستر در سطوح صفر، 2 و 4 درصد با هدف بررسی مشخصههای وزن و طول و تغییرپذیری لوکوسیتهای خونی بچهماهی سفید با وزن اولیّه 02/0± 35/0 گرم به مدت 8 هفته مطالعه شد. آزمایش با استفاده از طرح کاملاً تصادفی در قالب 1 گروه شاهد و 2 تیمار آزمایشی هر یک با 3 تکرار و به تعداد 150 عدد بچهماهی در هر تانک انجام شد. غذادهی20-15 درصد توده زنده متغیّر بود. در پایان آزمایش اگرچه میانگین وزنی و طولی بین شاهد و تیمارهای آزمایشی اختلاف معنیدار نداشت (p > 0.05)، امّا تفاوت مثبت و معنیداری در تشخیص افتراقی لوکوسیتها مشاهده شد (p ≤ 0.01). لذا، با افزایش سطح ایمنواستر در جیره درصد لنفوسیت افزایش و بترتیـب درصد مونوسیت، نوتروفیل و ائوزینوفیل کاهش معنیداری یافت. بطوری که، سطح ایمنواستر 4 درصد دارای بیشترین میزان لنفوسیت و کمترین مقدار مونوسیت، نوتروفیل و ائوزینوفیل بود (p ≤ 0.01). نتـایج حاصله مشخّص ساخت سطوح مورد مطالعه پریبیوتیک ایمنواستر تأثیر قابل توجّهی بر عملکرد رشدی در بچهماهیان سفید نداشته، درحالی که بعنوان یک محرّک ایمنی قادر است تأثیر مثبت و معنیداری را بر لوکوسیتهای خون و افزایش راندمان لنفوسیتها بعنوان یکی از شاخصهای مهم ایمنی اختصاصی سلّولی ایفا نماید.