چگونه استراوسن میان معرفتشناسی، هستیشناسی و منطق وحدت ایجاد می کند؟
چکیده
تحلیل استراوسن نوعی «تحلیل زبانی پیوندگرا» است. او بر پایه این نوع تحلیل به گستره وسیعی از مفاهیم یا تصورات دست مییابد که از جمله آنها پارهای مفاهیم یا سنخ-مفهومهای بنیادی،کلی و جامعی است که نه تنها پیشانظری یا غیرتاریخیاند بلکه در معیت هم به یک چارچوب ساختاری شکل میدهند که معرفتشناسی، هستیشناسی و منطق در آن ممکن میشوند. او با این مبنا به این نتیجه میرسد که معرفتشناسی، هستیشناسی و منطق یک سهگانی یا سه وجه یک پژوهش واحدند و میتوان این وحدت را از طریق عملکرد بنیادی زبان به خوبی نشان داد. در این مقاله،ابتدا خطوط بسط این اندیشه فلسفی سهگانی ترسیم و چندوچون عملکرد بنیادی زبان (که حلقه رابط این وحدت است) تبیین میگردد و،از این رهگذر، نشان داده میشود که استراوسن تنها با تحلیل زبانی پیوندگرا میتواند میان معرفتشناسی، هستیشناسی و منطق وحدت ایجاد کند.