ارزیابی حجم تومورهای تجربی در موش با استفاده از سیستم تصویربرداری نوری در مراحل مختلف رشد
چکیده
مقدمه: تصویربرداری مولکولی فلئورسنس در مد بازتابشی برای ارائه اطلاعات درمورد فرآیندهای پاتولوژیک یک روش قدرتمند است. رشد تومور یک فرآیند پاتولوژیک شایع است که میتوان آن را بهوسیله کولیس اندازهگیری کرد. دقت اندازهگیری هنگام استفاده از کولیس به مهارت کاربر بستگی دارد. تحقیقات اخیر نشان میدهد که روش تصویربرداری مولکولی فلئورسنت ( fluorescence molecular imaging (fmi) ) 1 میتواند به عنوان روش دقیقتر جهت اندازهگیری آهنگ رشد تومور مورد استفاده قرار گیرد. هدف از ایجاد این پروژه اعتبار دادن به روش fmi جهت سنجش رشد تومور در مقایسه با روشهای متداول اندازهگیری حجم تومور مانند اندازهگیری با کولیس است. روش بررسی: در این مطالعه با استفاده از مدل حیوانی تومور، همبستگی بین روش غیرتهاجمی فلئورسنت و روشهای سنتی مورد ارزیابی قرار گرفت. دودمان سلولی wehi-164 در 36 موش balb/c که در سه گروه 12تایی تقسیم شده بودند بهصورت زیر پوستی تزریق شد و پس از 10روز، اندازه تومور بهوسیله کولیس اندازهگیری گردید. بهطور همزمان اندازه تومور با تزریق ماده فلئورسین در مرکز تومور توسط روش fmi اندازهگیری گردید. درنهایت همبستگی بین اندازهگیری حجم تومور توسط روشهای سنتی و اندازهگیری توسط روش fmi توسط روش اسپیرمن و منحنی roc ارزیابی شد. یافتهها: نتایج نشان میدهد که ضریب بستگی اسپیرمن بین حجم تومور و ارتفاع منحنی شدت فلئورسنت در گروه اول، دوم و سوم شدت به ترتیب 019/0 ، 5/0، 09/0 است. آنالیز منحنی roc نشان میدهد که نقطه قطع حجم و وزن تومور بهترتیب 93 میلیمتر مکعب و 12/0 گرم میباشد. بحث و نتیجهگیری: در موقعیت ما، بین اندازهگیری رشد تومور در موش balb/c توسط fmi با اندازهگیری توسط روشهای مرسوم برای حجم و وزن، همبستگی معنیداری وجود ندارد. بنابراین دقت اندازهگیری روش fmi در مورد رشد تومور در حیوانات کوچک نیاز به اصلاح و بهبود دارد.