ارزیابی قابلیت گردشگری لندفرم های ژئومورفولوژی (مطالعۀ موردی: گنبد نمکی کرسیا - دشت داراب)
چکیده
ژئومورفوتوریسم یکی از نگرش های تازه در ارائۀ جاذبه های لندفرم های ژئومورفولوژیکی است که تلاش میکند، ضمن معرفی ظرفیت و توانمندی های گردشگری لندفرم ها، هویت و خصیصه های جغرافیایی لندفرم را حفظ کرده یا ارتقا دهد. گنبد نمکی کرسیا در جنوب شرقی استان فارس و شمال دشت داراب واقع شده و از دسته لندفرم های جالب ژئومورفولوژیکی است که از ارزش و توانمندی گردشگری مناسبی برخوردار است. در این نوشتار تلاش شده با استفاده از داده های حاصل از بازدیدهای میدانی و مدل های امری کاظمی و روش پرالونگ، قابلیت ژئومورفوتوریستی این لندفرم مورد ارزیابی و تحلیل قرار گیرد. نتایج پژوهش نشان داد که براساس مدل های امری کاظمی، این گنبد نمکی دارای ارزشی در مقیاس منطقه ای، ملی (بهدلیل اشکال ناشی از تحولات در این گنبد و کمنظیر بودن این اشکال در میان گنبدهای نمکی دیگر ایران) و بین المللی است و از دید ماگماتیسم، فرسایش، طبیعتگردی، باستان ـ زمین شناسی، زیستمحیطی، رسوب شناسی و زمین ساخت، اهمیت قابل توجهی دارد. بر اساس روش پرالونگ، چهار ارزش مورد بررسی قرار گرفت که ارزش اجتماعی ـ اقتصادی (بهرهبرداری و استفاده از نمک آن) این گنبد نمکی بیشتر از ارزش های دیگر است.