سنجش کیفیت ذهنی زندگی در محلات شهری با استفاده از مدل های تصمیم گیری چندمعیاره (مطالعه موردی: محلات کارمندان و اسلام آباد شهر زنجان)
چکیده
کیفیت زندگی شهریمعمولاً از طریق شاخص هایذهنیحاصل از پیمایش و ارزیابی ادراکات و رضایت شهروندان از زندگی شهری و یا با استفاده از شاخص های عینی حاصل از داده های ثانویه و به ندرت با استفاده از هر دو نوع شاخص ها اندازه گیری می شود. هدف پژوهش حاضر، سنجشکیفیت زندگی نواحی شهرزنجان نمونه موردیمحلات کارمندان و اسلام آباد با استفاده از شاخص هایذهنی است. داده های مورد نیاز با استفاده از پیمایش خانوارهای شهری در شهر زنجان جمع آوری شده است.برای سنجش کیفیت ذهنی زندگی از مدل های تصمیم گیری چندمعیاره vikor و ahp و روش هایآماری از قبیل میانگین و تحلیل واریانس، anova و t-testو تحلیلو ارزیابی روابط آن با برخی از خصوصیات فردی استفاده شده است. نتایج حاصل نشان داد که اولاً میزانرضایت ساکنین براساسشرایط اجتماعی،فرهنگی و مذهبی،اقتصادی،کالبدیو زیست محیطی درمحلات برنامهریزیشده و سکونتگاه غیررسمی متفاوت است. ثانیاً کیفیت زندگیخانوار با سطوح مختلف وضعیت شغلی،سطح تحصیلات، میزاندرآمد،میزانسن،تعداد اتاق برایخانوار و تعداد خانوار درمسکن درمحلات برنامه ریزی شده وسکونتگاه غیررسمی تفاوت معناداری وجود دارد.