تأثیر مکمّل گیری کوتاه مدّت کراتین و کراتین همراه با کربوهیدرات بر عملکرد بی هوازی فوتبالیست های جوان
چکیده
هدف از پژوهش حاضر تعیین تأثیر مکمّلگیری کوتاه مدّت کراتین مونوهیدرات به صورت مجزّا و همراه با کربوهیدرات بر عملکرد بیهوازی بازیکنان جوان فوتبال بود. آزمودنی های پژوهش را، 21 بازیکن رده سنّی زیر بیست و یک سال با میانگین سنّی 61/1±19 سال تشکیل میدادند که به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنی ها پس از اندازهگیری ترکیب بدنی آزمون پرش با افت اوّلیّه (cmjt) و rast را انجام دادند. سپس به صورت تصادفی به سه گروه 7 نفره؛ کراتین+کربوهیدرات (5گرم کراتین + 25 گرم کربوهیدرات،4 وعده در روز)؛ کراتین (5 گرم کراتین،4 وعده در روز) و دارونما تقسیم شدند. مکمّلگیری به روش دو سوکور و به مدّت پنج روز متوالی انجام شد و پس از آن آزمونگیری مشابه با پیش آزمون تکرار گردید. برای بررسی تغییرات درون گروهی از آزمونt هم بسته و برای تغییرات بینگروهی از آنالیز واریانس یک طرفه، در سطح معنی داری 05/0 p≤ استفاده شد. نتایج درونگروهی حاکی از افزایش معنیدار در حدِّ اکثر و میانگین توان بیهوازی و عدم تغییر معنیدار در شاخص خستگی و ارتفاع cmjt در دو گروه کراتین + کربوهیدرات و کراتین بود. علاوه بر این یافتههای بینگروهی تفاوت معنیداری بین تغییرات سه گروه در متغیّرهای حدِّ اکثر و میانگین توان بیهوازی، شاخصخستگی وcmjt نشان نداد. به طور کلّی با توجّه به یافتههای پژوهش میتوان چنین نتیجهگیری کرد که اگرچه مصرف کراتین همراه با کربوهیدرات نسبت به کراتین تنها، اختلاف معنیداری در عملکردهای بیهوازی نداشت، بهبودهای اندکی علیرغم افزایش وزن بدن در دو گروه کراتین مشاهده شد که ممکن است نقش تعیین کنندهای در عملکرد ورزشی داشته باشد.