تأثیر تمرین ایروبیک، یوگا و ایروبیک ـ یوگا بر آمادگی جسمانی دانشجویان دختر شرکت کننده در کلاس های تربیت بدنی عمومی (۱)
چکیده
هدف: هدف تحقیق حاضر تعیین اثر تمرین ایروبیک، یوگا و ایروبیک ـ یوگا بر برخی از عوامل آمادگی جسمانی دانشجویان دختر بود. روش شناسی: 76 نفر از دانشجویان دختر غیر فعّال شرکت کننده در کلاسهای تربیت بدنی عمومی (1) دانشگاه فردوسی مشهد با دامنه سنّی 25 ـ 19 سال که تجربهای در روش های تمرینی منتخب نداشتند، داوطلبانه انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه تجربی ایروبیک، یوگا و ایروبیک ـ یوگا و یک گروه کنترل تقسیم شدند. آزمودنیها در گروههای تجربی به مدّت 14 هفته، 2 جلسه در هفته و 60 دقیقه در هر جلسه در برنامه تمرینی مشخّص شرکت کردند و آزمودنیهای گروه کنترل در این مدّت در کلاس تئوری آمادگی جسمانی شرکت میکردند و هیچ برنامه تمرینی سازمانیافتهای نداشتند. به منظور جمعآوری اطّلاعات در پایان برنامه تمرینی در گروههای تجربی ازآزمونهای دو استقامت 1200 متر، پرش عمودی، چابکی 9×4 متر، دراز و نشست و شنا سوئدی برای ارزیابی عوامل آمادگی جسمانی استفاده شد. نتایج: تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی نشان داد که میانگین آمادگی جسمانی و عوامل استقامت قلبی ـ تَنفّسی، نیروی عضلانی، استقامت عضلات شکم و استقامت عضلات کمربند شانه در گروه ایروبیک، یوگا و ایروبیک ـ یوگا نسبت به گروه کنترل به طور معنیداری بالاتر بود (05/0p<). هم چنین، میانگین چابکی در گروه یوگا و ایروبیک ـ یوگا به طور معنیداری بالاتر از گروه ایروبیک و کنترل بود (05/0p<). بحث و نتیجه گیری: این نتایج، نشان داد که روش های تمرینی منتخب به ویژه تمرینات یوگا، سبب بهبود آمادگی جسمانی و عوامل آن در دانشجویان دختر شده است. از این رو، پیشنهاد میشود که از این روش های تمرینی در برنامههای آموزشی واحد تربیت بدنی عمومی (1) استفاده شود.