بررسی عوامل مؤثر بر ناامنی غذایی در شهر تهران در سال ۱۳۹۰ با استفاده از مدل های آماری چند سطحی

مریم محمدی، m mohammadi epidemiology and biostatistics department,school of public health, tehran university of medical sciences,tehran, iranگروه اپیومیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران محمدرضا اشراقیان، mr eshraghian epidemiology and biostatistics department,school of public health, tehran university of medical sciences,tehran, iranگروه اپیومیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران احمدرضا درستی، ar dorosti tehran university of medical sciences,tehran, iranگروه تغذیه، دانشکده تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی تهران محسن اسدی لاری، m asadi lari epidemiology and biostatistics department,school of public health, iran university of medical sciences,tehran, iranگروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، ایران محمد علی منصورنیا، ma mansournia دانشگاه علوم پزشکی تهران سارا احسنی نسب، s ahsani-nasab epidemiology and biostatistics department,school of public health, tehran university of medical sciences,tehran, iranگروه اپیومیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران

چکیده

سابقه و هدف: با توجه به این که ناامنی غذایی می تواند زمینه مشکلات تکاملی، سلامتی و تغذیه ای باشد، تعیین عوامل مؤثر بر آن در هر جامعه ای ضروری به نظر می رسد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین ناامنی غذایی و عوامل اجتماعی- اقتصادی در شهر تهران طراحی و اجرا گردید. مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع تحلیلی مقطعی بوده که در سال 1390 روی 33793 خانوار در مناطق 22گانه شهر تهران اجرا گردید. اطلاعات از طریق پرسشنامه 6آیتمی usda از خانوارها جمع آوری شد. برای تجزیه و تحلیل از مدل دوسطحی (خانوار، منطقه) و از نرم افزار mlwin2.28 استفاده شد. یافته ها : در بررسی حاضر، همه متغیرها از قبیل بعد خانوار، وضعیت فعالیت شغلی سرپرست، وضعیت تأهل سرپرست، تحصیلات سرپرست، عنصر دارایی، تعداد افراد سیگاری، وجود فرد معتاد، وجود فرد دیابتی، وجود فرد فشار خونی، وجود فرد دارای پوکی استخوان، وجود کودک زیر 5سال و وجود فرد سالمند ارتباط معنی داری با ناامنی غذایی داشتند. این ممکن است به دلیل حجم بالای نمونه باشد، بنابراین از مدل چندسطحی لجستیک به منظور تمییز دادن معنی داری آماری و تعیین متغیرهای مهم، استفاده کردیم. در نتیجه متغیرهای بعد خانوار، تعداد افراد سیگاری درخانوار، وجود افراد دیابتی، فشارخونی، کودک زیر 5 سال و سالمند، متغیرهای مهمی محسوب نمی شدند. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان دهنده، وجود ارتباط مهم بین ناامنی غذایی و متغیرهای تحصیلات، وضعیت فعالیت شغلی و وضعیت تأهل سرپرست خانوار، عنصر دارایی خانوار، وجود فرد معتاد و پوکی استخوانی در خانوار می باشد.