الگوی راهبردی قرآن در ایجاد گرایش روحی به پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع)
چکیده
تمام گزارههای قرآن کریم دارای مفهومی هدفدار هستند. این گزارهها در موضوعهای مختلف، دارای نظم هستند و با یکدیگر ارتباط دارند؛ به گونهای که میتوانند علاوه بر رسیدن به اهداف خود، طرحی جامع را برای گرایش روحی به اهل بیت (ع) با هم پوشانی، پیریزی کنند. آشکار و بدیهی بودن آینده برای خداوند ارائۀ طرحی جامع در قرآن کریم با هدف گرایش به اهل بیت (ع) را تقویت میکند. الگوی راهبردی طراحی شدة برخی آیات، منظومه وار امّا به صورت تلویحی و غیر صریح، به چینش اعداد و ارقام اسمها و چینش مفهومی و لفظی گزارش ها و مقایسه کردن آنها میپردازد. در قسمتی از راهبرد قرآن کریم، اعداد و ارقام پیامبران و برگزیدگان الهی، با تعداد و جنسیت مد نظر شیعه -یعنی سیزده مرد معصوم و یک زن برگزیده-، در عدد 14 متبلور و تکرار شده است. این موضوع با قیاسهای اشاری و تلویحی مثل: غصب جایگاه خلافت الهی در یهود، آزار و اذیت پیامبران و دیگرمویدات متن قرآن، روایات محکم فریقین و... آشکارتر میشود. پیامبر اکرم (ص) و به تبع آن اهل بیت(ع) با اختصاص برخی صفات و اسمای حسنای الهی از جمله « رحمت» و «رحیمیت» نسبت به سایر پیامبران و برگزیدگان الهی در جایگاهی ویژه در رأس این هرم قرار می گیرند.. با توجه به این نکات، سؤال اصلی این است: قرآن کریم به وسیلۀ الگوی منظم ساختاری خود، چگونه راهبردی را برای ایجاد گرایش به پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) به کار میگیرد؟