تأثیر باکتری های محرک رشد و پیری بذر بر عملکرد و اجزای عملکرد دانۀ لوبیا چیتی (phaseolus vulgaris l.)
چکیده
آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1391 در مزرعۀ پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران واقع در کرج اجرا شد. تیمارها شامل سطوح پیری بذر (شاهد، 3 ، 6 و 9 روز پیری در دمای 41 درجۀ سلسیوس و رطوبت نسبی 100-90 درصد) و کاربرد باکتریهای محرک رشد گیاه (شاهد، ریزوبیوم الیگومینوساروم، سودوموناس پوتیدا و تلقیح توأم دو باکتری) بود. تیمار پیری بذر، وزن صددانه، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک را به طور معناداری کاهش داد. بیشترین و کمترین عملکرد دانه به ترتیب در تیمارهای شاهد و پیری بذر 9 روزه مشاهده شد. اگرچه کاربرد هریک از باکتری ها به تنهایی به طور معناداری موجب بهبود عملکرد دانۀ لوبیا چیتی شد، بیشترین عملکرد دانه از تیمارهایی به دست آمد که با هر دو باکتری ریزوبیوم الیگومینوساروم و سودوموناس پوتیدا تلقیح شده بودند. همچنین برهمکنش پیری و باکتری بر وزن صددانه که یکی از اجزای اصلی عملکرد دانۀ لوبیا چیتی محسوب میشود معنادار بود. به طور کلی نتایج نشان داد که پیری بذر موجب کاهش عملکرد دانۀ لوبیا چیتی شد، اما استفاده از باکتریهای محرک رشد نظیر ریزوبیوم الیگومینوساروم و سودوموناس پوتیدا توانست در افزایش عملکرد مفید واقع شود.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- حمیدرضا عیسوند — استادیار دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه لرستان
- اکرم دوستی — دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه لرستان
- ناصر مجنون حسینی — استاد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
- احمدعلی پوربابایی — استاد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران