نقش یونسکو در حفظ میراث مستند جهانی
چکیده
توسعۀ اطلاعات و فناوری های ارتباطی در سال های اخیر، با شتابی فوق العاده، روند «صنعتی» سراسر جهان را به سوی «جامعۀ اطلاعاتی» کشانده است. عمیق و غیر خطی بودن این روند، در مقایسه با انقلاب صنعتی قبل، دغدغه های فرهنگی، اقتصادی، و اجتماعی بسیار فزون تری برای بشریت پدید آورده است. در این عرصه، آرشیوها -که صرفا حاوی منابع دیداری و شنیداری یا اسناد تاریخی هستند- به عنوان مخازنی کم اهمیت به شمار نمی آیند، بلکه در کانون اطلاع رسانی قرار دارند و محتوای فرهنگی را تأمین می کنند تا افراد، بتوانند از حقوق شان دفاع کنند؛ آموزش را بیش از پیش رواج دهند، و فرهنگی زنده و پویا داشته باشند. در هر کشوری، گنجینۀ اسناد، بخش مهمی از میراث و منابع اطلاعاتی آن کشور شمرده می شود و منابع آن، به دلیل منحصر به فرد بودن و در برداشتن اسناد مهم و فاقد جایگزین، بخشی از سرمایۀ ملی محسوب می گردد. بدیهی است که این میراث، در حفظ هویت های فرهنگی، برقراری ارتباط میان گذشته و حال، و ترسیم آینده، از اهمیت حیاتی برخوردار است و همین امر، موجب می شود تا مسئولیتی مهم بر عهدۀ دوستداران،حافظان و صاحبان این حافظۀ ملی باشد. مقالۀ حاضر، بر آن است تا به بررسی نقش یونسکو در حفظ میراث مستند بپردازد و برنامه هایی را که تاکنون این سازمان به انجام رسانیده است،مورد مداقه قرار دهد.