مقاله

سنتز نانو دندریمر پلی آمیدوآمین- g۷ و ارزیابی تاثیر ضد باکتریایی آن بر روی باکتری های مختلف در محیط آزمایشگاهی

میترا غلامی، mitra gholami department of environmental health engineering, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. شهرام نظری، shahram nazari department of environmental health engineering, school of public health, iran university of medical sciences, hemmat high way, tehran, iran. tel: +98 21 86704633تهران، اتوبان همت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، دانشکده بهداشت، گروه مهندسی بهداشت تلفن: 021-86704633 مهدی فرزادکیا، mahdi farzadkia department of environmental health engineering, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. سید محسن محسنی، seyed mohsen mohseni department of environmental health engineering, school of public health, qom university of medical sciences, qom, iran.گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران. سودابه علیزاده متبوع، soudabeh alizadeh matboo department of environmental health engineering, school of public health, ardabil university of medical sciences, ardabil, iran.گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران. فخرالدین اکبری دورباش، fakhraddin akbari dourbash department of materials science and engineering, tarbiat modares university, tehran, iran.گروه مهندسی مواد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران میثم حسن نژاد

چکیده

زمینه و هدف: هدف از پژوهش کنونی سنتز و بررسی اثرات ضد باکتریایی نانو دندریمر پلی آمیدوآمین-g7 در حذف باکتری های اشرشیاکلی، پروتئوس میرابیلیس، سالمونلا تیفی، باسیلوس سوبتیلیس و استافیلوکوکوس اورئوس در محیط آزمایشگاهی بود. روش بررسی: مطالعه به صورت تجربی در تیرماه 1394 در آزمایشگاه میکروبیولوژی دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام گردید، اثر ضدباکتریایی نانو دندریمر پلی آمید و آمین-g7 به روش انتشار دیسک و رقت لوله ای بر روی گونه های استاندارد باکتریایی گرم منفی و گرم مثبت انجام شد. حداقل غلظت بازدارندگی و کُشندگی بر روی باکتری های گرم منفی و گرم مثبت بر اساس دستورکارهای موسسه ی استاندارد و آزمایشگاه پزشکی به دست آورده شد. یافته ها: قطر هاله عدم رشد در غلظت µg/ml25 از نانو دندریمر پلی آمید و آمین-g7 برای اشرشیاکلی، پروتئوس میرابیلیس، سالمونلا تیفی، باسیلوس سوبتیلیس و استافیلوکوکوس اورئوس به ترتیب برابر 26، 38، 36، 22 و mm 25 به دست آمد. در مورد قطر هاله عدم رشد بین باکتری های گرم منفی و گرم مثبت اختلاف معناداری مشاهده نشد (16/0p=). حداقل غلظت بازدارندگی برای باکتری های پروتئوس میرابیلیس، باسیلوس سوبتیلیس و استافیلوکوکوس اورئوس و اشرشیاکلی برابر µg/ml 25/0 و برای باکتری سالمونلا تیفی برابر µg/ml 025/0 می باشد. حداقل غلظت کشندگی نانو دندریمر برای باکتری سالمونلا تیفی برابر 25، برای باکتری های پروتئوس میرابیلیس و باسیلوس سوبتیلیس برابر µg/ml 50 و برای استافیلوکوکوس اورئوس و اشرشیاکلی برابر µg/ml 100 به دست آمد. نتیجه گیری: نتایج پژوهش کنونی نشان می دهد، دندریمر پلی آمیدوآمین-g7 در حذف باکتری های گرم منفی و گرم مثبت بسیار موثر است.

اسناد مشابه