تأثیر پلاسمای غنی شده با پلاکت و فیبرین غنی شده با پلاکت بر بقای پیوند پوستی در موش های صحرایی نر
نوراحمد لطیفی، noorahmad latifi department of plastic and reconstructive surgery, hazrat fatemeh hospital, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه جراحی پلاستیک و ترمیمی، بیمارستان حضرت فاطمه (س)، دانشگاه علوم پزشکی ایران نوید رضوانی، navid rezvani department of plastic and reconstructive surgery, hazrat fatemeh hospital, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه جراحی پلاستیک و ترمیمی، بیمارستان حضرت فاطمه (س)، دانشگاه علوم پزشکی ایران محمدجواد فاطمی، mohammad javad fatemi burn research center, shahid motahari hospital, yasemi st., vali´asr ave., tehran, iran. tel: +98 21 88884275تهران، خیابان ولیعصر، بالاتر از خیابان میرداماد، خیابان رشید یاسمی، بیمارستان شهید مطهری، مرکز تحقیقات سوختگی تلفن: 88884275-021 مجید نوریان، majid nourian department of pathology, imam hossein hospital, shahroud university of medical sciences, shahroud, semnan, iran.گروه پاتولوژی مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی امام حسین (ع)، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود شیرین عراقی، shirin araghi department of nursing, burn research center and hazrat fatemeh hospital, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه پرستاری، مرکز تحقیقات سوختگی و بیمارستان حضرت فاطمه (س)، دانشگاه علوم پزشکی ایران توران باقری، tooran bagheri department of nursing, burn research center and hazrat fatemeh hospital, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه پرستاری، مرکز تحقیقات سوختگی و بیمارستان حضرت فاطمه (س)، دانشگاه علوم پزشکی ایران
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
زمینه و هدف: بقای گرفت در محل آسیب از مشکلات بزرگ جراحی های ترمیمی به حساب می آید. هدف ما در این مطالعه بررسی اثرات درمانی پلاسمای غنی شده با پلاکت و فیبرین غنی شده با پلاکت بر بقای پیوند پوستی تمام ضخامت اتولوگ، در موش های صحرایی نر بود. روش بررسی: این مطالعه تجربی در اردیبهشت ماه 1394 در آزمایشگاه حیوانات بیمارستان حضرت فاطمه (س) تهران انجام شد. 36 راس موش صحرایی نر نژاد اسپراگرداولی (محدوده وزنی gr 250-300) پس از بیهوشی به سه گروه تقسیم شده و پس از برداشتن پوست در گروه اول پلاسمای غنی شده با پلاکت، گروه دوم فیبرین غنی شده با پلاکت و گروه سوم نرمال سالین تزریق شد. 28 روز پس از جراحی، بررسی میکروسکوپی (میزان آنژیوژنز) و ماکروسکوپی (مساحت ناحیه نکروز) از نمونه ها به عمل آمد. یافته ها: نتایج نشان دادند اختلاف معناداری در مساحت ناحیه نکروز بین گروه کنترل و گروه پلاسمای غنی شده با پلاکت وجود نداشت. درصد ناحیه ی نکروز در حیوانات تحت درمان با فیبرین غنی شده با پلاکت به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (0001/0p=) اختلاف معناداری در دانسیته ی عروقی بین گروه کنترل و گروه پلاسمای غنی شده با پلاکت وجود نداشت، در حالی که در حیوانات تحت درمان با فیبرین غنی شده با پلاکت دانسیته ی عروقی به طور معناداری از گروه کنترل کمتر بود (002/0p=). نتیجه گیری: استفاده از پلاسمای غنی شده با پلاکت اتولوگ می تواند بر تسریع التیام آسیب بافت نرم و افزایش بقای گرفت مؤثر باشد.