بررسی اثر پلاسمای تغلیظ شده با پلاکت (prp) در ترمیم عصب سیاتیک در مدل حیوانی موش صحرایی

محمد جواد فاطمی، mohammad javad fatemi burn research center, department of plastic and reconstructive surgery, iran university of medical sciences, tehran, iran.مرکز تحقیقات سوختگی و گروه جراحی پلاستیک و ترمیمی، دانشگاه علوم پزشکی ایران فرزین پاک فطرت، farzin pakfetrat burn research center, shahid motahari hospital, yasemi st., vali´asr ave., tehran, iran. tel: +98 21 88884275تهران، خیابان ولیعصر، بالاتر از میدان ونک، خیابان رشید یاسمی، بیمارستان شهید مطهری، مرکز تحقیقات سوختگی دانشگاه علوم پزشکی ایران تلفن: 88884275-021 محمدرضا آخوندی نسب، mohammad reza akhoondinasab akhoondinasab burn research center, department of plastic and reconstructive surgery, iran university of medical sciences, tehran, iran.مرکز تحقیقات سوختگی و گروه جراحی پلاستیک و ترمیمی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. کوروش منصوری، kourosh mansouri department of physical medicine and rehabilitation, shafa yahiaian hospital, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه طب فیزیکی و توانبخشی، بیمارستان شفا یحیائیان، دانشگاه علوم پزشکی ایران سید جابر موسوی، seyed jaber moosavi department of community medicine, faculty of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iran.گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران سید ابوذر حسینی، seyed aboozar hosseini department of pathology, burn research center, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه پاتولوژی، مرکز تحقیقات سوختگی، دانشگاه علوم پزشکی ایران میترا نیازی

چکیده

زمینه و هدف: آسیب اعصاب محیطی یکی از مشکلات چالش برانگیز در جراحی ترمیمی مدرن است. پیشرفت های اخیر در درک راه های فیزیولوژیک و مولکولی اثبات کرده است که فاکتورهای رشدی نقش مهمی در تکامل و رژنراسیون عصب محیطی ایفا می کند. هدف این مطالعه بررسی اثر پلاسمای غلیظ شده با پلاکت بر بازسازی و ترمیم عصب سیاتیک در مدل حیوانی (رت) بود. روش بررسی: در این مطالعه تجربی که در آزمایشگاه حیوانات مرکز آموزشی درمانی حضرت فاطمه (س) تهران در مهر ماه سال 1392 انجام شد، 24 رت نر سالم از نژاد sprague-dawley با وزن تقریبی gr 250-200 به طور تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند و پس از بریدن عصب سیاتیک در گروه اول مقدار ml 05/0 از محلول پلاسمای غلیظ شده با پلاکت به زیر اپی نوریوم در پروگزیمال محل ترمیم و به قسمت دیستال در زیر اپی نوریوم و در گروه دوم به همان میزان نرمال سالین تزریق شد. پس از شش هفته آنالیز رد پا و ارزیابی های نوروفیزیولوژیک و هیستوپاتولوژی انجام شد. یافته ها: تست عملکرد عصب سیاتیک در گروه محلول پلاسمای غلیظ شده با پلاکت به طور قابل توجهی بهتر بود (001/0p=). همچنین تست زمان تاخیر هدایت عصبی در این گروه به طور معناداری کمتر بود (000/0p=). غلاف میلین در گروه محلول پلاسمای غلیظ شده با پلاکت به طور قابل توجهی ضخیم تر بود اما اختلاف تعداد آکسون بین دو گروه از نظر آماری معنادار نبود (298/0p=). نتیجه گیری: به نظر می رسد که prp می تواند نقش مهمی در بازسازی اعصاب محیطی و بهبود عملکرد پس از پارگی عصب و ترمیم داشته باشد.