بررسی فاصله زمانی مصرف ترامادول و بروز تشنج و حمله ثانویه ناشی از مصرف دارو
بهاره عباسی، bahareh abbasi department of medical genetic, medical biotechnology ins., national institute of genetic engineering and biotechnology (nigeb), tehran, iran.گروه ژنتیک پزشکی، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فنآوری، تهران پیمان حافظی مقدم، peyman hafezimoghadam department of emergency medicine, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه طب اورژانس، دانشگاه علوم پزشکی ایران نفیسه انصاری نژاد، naffiseh ansari nejad department of hematology-oncology of adult, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه هماتولوژی- انکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی ایران مریم سروری، maryam sarvari department of emergency medicine, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه طب اورژانس، دانشگاه علوم پزشکی ایران طیب رمیم، tayeb ramim sina trauma and surgery research center, sina hospital, imam khomeni st., hasan abad sq., tehran, iran. tel: +98- 21- 66757001تهران، خیابان امام خمینی، میدان حسن آباد، بیمارستان سینا، مرکز تحقیقات تروما و جراحی سینا. تلفن: 66757001-021
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
زمینه و هدف: احتمال بروز تشنج در بیمارانی که دچار مسمومیت یا سوء مصرف ترامادول شده اند، تصمیم گیری برای مدت زمان تحت نظر گرفتن این بیماران را مشکل می نماید. هدف از مطالعه تعیین فراوانی موارد بروز تشنج و زمان آن پس از مصرف ترامادول در مراکز درمانی و پس از ترخیص بیماران بود. روش بررسی: مطالعه به صورت مقطعی و آینده نگر در بیمارستان حضرت رسول (ص) و لقمان شهر تهران از فروردین 1391 تا فروردین 1392 در بیمارانی که سابقه اپی لپسی کنترل نشده و ضربه به سر نداشتند، انجام گردید. بیماران حداقل مدت 12ساعت در اورژانس تحت نظر بوده و در صورت وخامت وضعیت بالینی، به بخش مراقبت های ویژه منتقل شدند. پیگیری تلفنی یک هفته پس از ترخیص انجام شد. فاصله زمانی مصرف دارو تا زمان مراجعه و زمان بروز اولین و دومین حمله سنجیده شد. یافته ها: 150 بیمار (141 مرد/ 9 زن) با میانگین سنی 94/5±23/23 سال وارد مطالعه شدند. 104 نفر (3/69%) دچار تشنج شدند که هشت نفر از آنها (6/7%) دو نوبت تشنج و بیشتر داشتند. میانگین زمانی مصرف دارو تا بروز اولین و دومین تشنج در بیمارانی با بیش از یک نوبت حمله تشنج به ترتیب 17/0±93/0 و 75/0±5/2 ساعت بود. مردان و افراد دارای سابقه مثبت تشنج دارای بیشترین فراوانی بروز تشنج بودند. 3/99% بیماران از بیمارستان مرخص شدند. تنها یک مورد فوت مشاهده گردید که علت آن مسمومیت شدید با ترامادول بود. نتیجه گیری: در چهار ساعت اول پس از مصرف ترامادول بیشترین احتمال بروز تشنج در افراد مصرف کننده این دارو وجود دارد. همچنین در افراد مستعد نوبت دوم تشنج نیز با فاصله زمانی کمی از نوبت اول رخ داده بود. زمان مناسب تحت نظر گرفتن بیماران حدود چهار ساعت بوده و پس از آن می توان بیماران را با علایم هشدار ترخیص نمود.
زمینه و هدف: احتمال بروز تشنج در بیمارانی که دچار مسمومیت یا سوء مصرف ترامادول شده‌اند، تصمیم‌گیری برای مدت زمان تحت نظر گرفتن این بیماران را مشکل می‌نماید. هدف از مطالعه تعیین فراوانی موارد بروز تشنج و زمان آن پس از مصرف ترامادول در مراکز درمانی و پس از ترخیص بیماران بود. روش بر
مقالهفیضاحمد طالبیان، ahmad talebia department of pediatrics, kashan university of medical sciences, kashan, iranگروه کودکان, دانشگاه علوم پزشکی کاشان علی هنرپیشه، ali honarpisheh سعید مهاجری، saeid mohajeri محسن تقدسی
سابقه و هدف: باتوجه به شیوع بالای تشنج ناشی از تب و تعداد زیاد موارد بستری ناشی از این بیماری و به منظور تعیین عوامل خطرساز موثر در بروز اولین تشنج ناشی از تب, این تحقیق در کودکان بستری در بخش اطفال بیمارستان شهید بهشتی کاشان در سال 1380 صورت پذیرفت. مواد و روش ها: تحقیق به روش ت
Background : Febrile convulsion is a common problem that leads to a large number of hospitalizations. The present study was conducted to determine the risk factors for febrile convulsion in infants hospitalized in Shahid Beheshti hospital in Kshan in 2001. Materials and Methods :
زمینه و اهداف: تشنج از دلایل مهم مراجعه به اورژانس است که گاه نشان از صدمه جدی به پارانشیم مغز می‌دهد. از آنجا که در بیماران بدون سابقه، آگاهی از سیر میان‌مدت بیماری به تشخیص کمک می‌کند، در این مطالعه شناخت پیش‌آگهی 6 ماهه بدون مصرف داروی بیماران، پس از نخستین حمله تشنج بررسی گرد
زمینه و هدف: سلکسیب (Celecoxib) هنوز به صورت گسترده‌ای به‌عنوان یک داروی مسکن در درمان سردرد توسط بیماران مورد سوء مصرف قرار نگرفته است. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی داروی سلکسیب و مقایسه آن با پردنیزولون در کاهش شدت سردرد بیماران در درمان دوره محرومیت مصرف مسکن انجام شد. روش
Background: Due to the relatively high prevalence of febrile convulsion and considering the possibility or recurrence in case of not preventing and also with respect to the problems occurred during the treatment with Phenobarbital, the present study was conducted on children refe