مقاله

رابطه شاخص توده بدنی سه ماهه سوم بارداری با نوع زایمان

سروش امین الشریعه نجفی، soroosh aminolsharieh najafi aminolsharieh najafi general practitioner, golestan university of medical sciences, gorgan, iran.پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی گستان مهین نوملی، mahin nomali nurse, department of research & technology, golestan university of medical sciences, gorgan, iran.پرستار، معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشکی گلستان زهرا گودرزی، zahra goudarzi general practitioner, golestan university of medical sciences, gorgan, iran.پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی گستان آزیتا مصلحتی، azita maslahati department of obstetrics and gynecology, golestan university of medical sciences, gorgan, iran.گروه زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی گستان الهام مبشری، elham mobasheri congenital malformations research center (gcmrc), sayyad shirazi hospital, golestan university of medical sciences, sayyad shirazi blvd., gorgan, iran. tel: +98- 17-32261560گرگان، بلوار شهید صیاد شیرازی، مرکز آموزشی درمانی شهید صیاد شیرازی، دفتر گروه زنان تلفن: 32261560-017

چکیده

زمینه و هدف: شاخص توده بدنی مادر به عنوان یک عامل موثر در تعیین نوع زایمان مطرح است، با افزایش این شاخص، ریسک زایمان سزارین، به عنوان یک پیامد بارداری، افزایش می یابد. با توجه به شیوع بالای چاقی در زنان، این مطالعه با هدف تعیین ارتباط شاخص توده بدنی مادران باردار در حین پذیرش با نوع زایمان صورت گرفت. روش بررسی: 540 زن باردار در سه ماهه سوم (≥ 37 هفته) طی یک مطالعه مقطعی از نوع تحلیلی طی مدت یک سال از خرداد 1391 تا خرداد 1392 در بیمارستان صیاد شیرازی شهر گرگان مورد بررسی قرار گرفتند. شاخص توده بدنی مادران در زمان پذیرش محاسبه و به گروه های لاغر و وزن نرمال (25bmi<)، دارای اضافه وزن (9/29-25bmi:) و چاق (30bmi≥) تقسیم شد. در هر گروه نوع زایمان ارزیابی شد. زنان با سابقه ی زایمان سزارین، ابتلا به دیابت نوع 1 و 2، دیابت بارداری و هیپرتانسیون و بارداری دو قلویی از مطالعه حذف شدند. یافته ها: میانگین سنی 4/5±8/25 سال و سن حاملگی 6/2±2/38 هفته بود. 6/50% از مادران تحت زایمان سزارین قرار گرفتند. بین شاخص توده بدنی با نوع زایمان ارتباط آماری معنادار شد (0001/0p<). به ازای هر واحد افزایش این شاخص، ریسک سزارین 08/1 برابر (0001/0p<) افزایش یافت. ریسک سزارین در مادران چاق 8/2 برابر (0001/0p<) بیشتر از مادران لاغر و دارای وزن نرمال بود. نتیجه گیری: شاخص توده بدنی حین پذیرش مادران باردار با نوع زایمان ارتباط دارد و افزایش آن با افزایش موارد زایمان سزارین همراه می باشد. بنابراین حفظ این شاخص در حد طبیعی جهت کاهش پیامدهای بارداری به مادران باردار توصیه می شود.

اسناد مشابه