تاثیر علفکش های انتخابی پنبه و سویا روی رشد میسلیومی قارچ rhizoctonia solani عامل بیماری مرگ گیاهچه
چکیده
این پژوهش به منظور بررسی اثر چهار علفکش تریفلورالین، اتالفلورالین، آلاکلر و متریبوزین روی میزان رشد پرگنه قارچ rhizoctonia solani گروه آناستوموزی 4، عامل بیماری مرگ گیاهچه در پنبه و سویا، در سال 90- 1389 در بخش تحقیقات علف های هرز، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، انجام شد. ابتدا واکنش رشد میسلیومی پرگنه این قارچ نسبت به علفکش ها در محیط کشت پی دی ای بررسی گردید. سپس این واکنش با دیسکهای کاغذ واتمن آغشته به علفکش در سه غلظت متفاوت در مقایسه با شاهد بدون علفکش آزمایش شد. نتیجه آزمایش استفاده از غلظتهای بالای علفکش در محیط کشت نشان داد که محیط کشت حاوی تریفلورالین در غلظت های 12500 و 25000 پی پی ام، اتالفلورالین در غلظت های 17500 و 35000 پیپیام و آلاکلر در غلظت های 20000 و 40000 پیپیام، بهطور کامل از رشد رویشی این قارچ جلوگیری کردند. متریبوزین در غلظتهای 2500 و 5000 پی پی ام، اگر چه باعث توقف کامل این قارچ نشد ولی در مقایسه با شاهد سبب کاهش معنیدار رشد پرگنه گردید. آزمایش در غلظت های پایین تر علفکشها در محیط پی دی آ نشان داد که آلاکلر، تریفلورالین، اتالفلورالین به ترتیب با غلظت های 509 ، 318 و 445 پیپیام در محیط کشت موجب کاهش معنی دار رشد میسلیومی قارچ شدند. در میان تیمارهای اخیر، تاثیر آلاکلر بیشتر از سایر علفکش ها ارزیابی شد و متریبوزین با غلظت 64 پی پی ام تاثیر معنی داری روی رشد قارچ نداشت. همچنین در آزمایش دیسکهای آغشته به علفکش ها در غلظتهای مختلف، در مقایسه با شاهد، قراینی از واکنش بیمارگر نسبت به علفکش ها بدست نیامد.