حساسیت ارقام سیبزمینی به بیماری پژمردگی فوزاریومی
چکیده
پژمردگی فوزاریومی سیبزمینی fusarium oxysporum f.sp. tuberosi، یک بیماری مهم سیبزمینی است، که باعث زیان و کاهش قابل ملاحظهای در تولید میشود. منابع ژنتیکی مقاومت، بهترین روش کنترل بیماری است. در این تحقیق، عکس العمل 18 رقم سیبزمینی با استفاده از طرح فاکتوریل با 4 تکرار در شرایــط گلخانهای مورد ارزیابی قرار گرفت. زمانی که ارتـفاع گیاهچهها به 15 سانتی متر رسید با سه جدایه f. oxysporum ریشهها به میزان 100 میلی لیتر از سوسپانسیون (105 × 4 اسپور در هر میلی لیتر) در دو نوبت تلقیح گردیدند. ده روز تا یک ماه بعد از تلقیح ارقام، براساس شاخص علائم ظاهری بیماری، طول نکروز در آوندها، ارتفاع ساقه و طول ریشهها ارزیابی شدند.بین پارامترها، اختلاف معنیداری در سطح 1% وجود داشت. بیشترین مقدار همبستگی در روش ارزیابی مربوط به طول نکروز در آوندها (86/0= r)، طول ریشهها (75/0= r)، شاخص علائـــــم ظاهری (73/0= r) و ارتفاع ساقهها (69/0= r) بود. بین ارقام، اختلاف معنیداری وجود داشت (01/0= p). بــراساس طول نکروز در آوندها، ارقام در 5 گروه قرار گرفتند. ارقام گوریکان، تیوا، دیامونت، مارفونا، بارکا، آئولا و مورن در گروه بسیار حساس و ارقام اولوا، فولوا و آلوا درگروه متحمل قرار گرفتند.