تشریح علائم و ارزیابی هم رخدادی شدت های مختلف بیماری ذغالی در بلوط بلندمازو (quercus castaneifolia)
چکیده
این تحقیق با هدف تشریح علائم و ارزیابی هم رخدادی شدتهای مختلف بیماری ذغالی در بلوط بلندمازو، در پارک جنگلی قرق انجام گرفت. در یک دوره شش ماه علائم بیماری ذغالی شامل خشکیدگی تاج، تعداد، ارتفاع، سطح و عمق شانکر در 385 درخت بلندمازو با قطر متوسط 5/55 سانتیمتر با دامنه قطری 15 تا 140 سانتیمتر در هفت ترانسکت در امتداد شمالی –جنوبی پارک ثبت گردید. بر اساس شدت خسارت بیماری درختان در پنج کلاس: سالم و بدون علائم بیماری (1)، فقط تراوش مایع درون بافتی با سطوح خیلی کوچک (2)، افزایش تراوش مایع درون بافتی، شانکر توسعه یافته و شروع فعالیت سوسک چوبخوار (3)، تراوش مایع درون بافتی و پوسیدگی توسعه یافته، فعالیت سوسک چوبخوار بیشتر با ایجاد شانکرهای عمیق (4) و درختان خشک شده و مرده (5)، گروهبندی شدند. نتایج آنالیز واریانس نشان داد که میانگین ارتفاع، عمق و سطح شانکر در درختان بیمار تفاوت معنیداری باهم دارند و همچنین رابطهی معنیداری بین شدت خسارت بیماری ذغالی با سطح و عمق شانکر، مشاهده گردید. ارزیابی همرخدادی شدتهای مختلف بیماری با استفاده از روش کوواریانس پلاتهای جفت شده نشان داد که درختان با شدت بالای بیماری با درختان مرده رابطه مثبت و معنیداری با هم دارند، به طوریکه هر چه تفاوت شدت بیماری بین درختان بیشتر گردد، احتمال همرخدادی آنها کمتر میشود. نتایج این تحقیق الگوی از چگونگی پراکنش و توسعه بیماری ذغالی بلوط ارائه میدهد که در مدیریت و احیای جنگلهای آلوده کاربرد دارد.