اثر محلول پاشی عناصر ریزمغذی و پرمصرف بر برخی صفات مورفوفیزیولوژیک ذرت در مراحل مختلف رشدی
چکیده
چکیده به منظور ارزیابی اثر محلولپاشی عناصر نیتروژن، منیزیم، گوکرد و آهن در مراحل مختلف رشدی بر برخی صفات مورفوفیزیولوژیکی ذرت سینگل کراس 704، آزمایشی به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی ساعتلوی ارومیه در سال زراعی 1394-1393 اجرا گردید. فاکتورهای مورد آزمایش شامل محلولپاشی با نیتروژن، منیزیم، گوگرد، آهن در مراحل 8-10 برگی، ظهور تاسل و پرشدن دانه بود. مراحل مختلف رشدی تأثیر معنیداری بر تعداد ردیف در بلال، وزن کل دانههای بلال و وزن خشک بلال در سطح احتمال 5% و تعداد دانه در ردیف و وزن 100 دانه در سطح 1% داشت. همچنین اثر محلولپاشی با عناصر غذایی در سطح 1% بر صفات تعداد دانه در ردیف، وزن 100 دانه، وزن کل دانههای بلال و وزن خشک بلال معنیدار بود. محلولپاشی با عناصر غذایی در مراحل مختلف رشدی نیز تأثیر معنیداری در سطح 5% بر وزن خشک بلال داشت. تیمار مرحله 8-10 برگی 46/42% ارتفاع بلال، 98/5% ردیف در بلال، 45% تعداد دانه در ردیف، 42/39% وزن 100 دانه و 84/3% وزن کل دانههای بیشتری نسبت به مرحله پر شدن دانه داشت. بیشترین مقدار در کلیه صفات به جز صفت تعداد دانه در ردیف مربوط به تیمار کاربرد نیتروژن بود. کاربرد نیتروژن 71/45% ارتفاع بلال، 1/29% وزن 100 دانه و 61/33% وزن کل دانههای بیشتری نسبت به خود اختصاص داد. همچنین کاربرد آهن 39/43% تعداد دانه در ردیف بیشتری نسبت به تیمار شاهد داشت. محلول پاشی 5% نیتروژن و 5 در هزار سولفات آهن سبب بهبود برخی از صفات مورفوفیزیولوژیک ذرت میگردد و این موضوع نشان میدهد که محلولپاشی ضمن فراهمی تغذیه مناسب گیاه از نظر اقتصادی نیز مقرون به صرفه میباشد.