مقایسه ی اثر آسپیرین، پلاویکس و ترکیب آن ها در بقای فلپ پوستی تصادفی در رت
چکیده
زمینه و هدف: فلپ تصادفی در جراحی ترمیمی کاربرد زیادی دارد و نکروز آن از مشکلات جراحی پلاستیک است. داروهای سیستمیک و موضعی زیادی برای جلوگیری از این عارضه توصیه می شود. در این مطالعه اثر آسپیرین و پلاویکس و هم چنین اثر ترکیب دو دارو بر بقای فلپ پوستی تصادفی در رت بررسی شد.روش بررسی: 40 رت به طور تصادفی به چهار گروه ده تایی تقسیم شدند. پس از بیهوشی عمومی فلپ های cm3×11 در پشت تمام رت ها ایجاد شد. سپس در یک گروه روزانه mg/kg100 آسپیرین خوراکی به مدت یک هفته و در گروه دیگر پلاویکس روزانه mg/kg25 خوراکی به مدت یک هفته تجویز شد. در گروه سوم آسپیرین به علاوه پلاویکس با دوز مشابه گروه اول و دوم به مدت یک هفته استفاده شد. حیوانات گروه چهارم به عنوان گروه کنترل بوده و دارویی دریافت نکردند. پس از هفت روز سطح فلپ تحت اندازه گیری و محاسبات مورفولوژی قرار گرفت. از میانگین و انحراف معیار جهت توصیف داده ها و از آزمون آنالیز واریانس جهت مقایسه گروه ها استفاده شد.یافته ها: میانگین میزان زنده بودن فلپ پوستی تصادفی (نسبت سطح زنده فلپ به سطح کل×100) در گروه کنترل 49/62%، در گروه آسپیرین 04/64%، در گروه پلاویکس 09/65% و در گروه ترکیبی 06/64% بود. مقایسه اختلاف میانگین بین گروه ها نشان داد که اختلاف معنی داری بین گروه های مطالعه با گروه کنترل وجود نداشت(05/0.نتیجه گیری: مصرف آسپیرین، پلاویکس و ترکیب آن ها تاثیر قابل توجهی بر بقای فلپ پوستی تصادفی نداشت