بررسی اثرات داروی دیازوکساید بر دهلیز مجزای موش صحرایی
چکیده
زمینه و هدف: پذیرفته شده است که بازکننده های انتخابی کانال های پتاسیم وابسته به آدنوزین تری فسفات (katp) نقش موثری در درمان بعضی از بیماری های قلبی- عروقی دارند. هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر داروی دیازوکساید به عنوان یک بازکننده قوی کانال های پتاسیم وابسته به atp بر دهلیز مجزای موش صحرایی و حصول دستاوردهایی کاربردی تر و دقیق تر از دیازوکساید در زمینه درمان بیماری های قلبی- عروقی به ویژه بیماری های مرتبط با دهلیز از جمله آریتمی دهلیزی بود.روش بررسی: در این مطالعه از 48 سر موش صحرایی نر از نژاد ویستار (wistar) استفاده گردید. پس از بیهوش کردن حیوانات، دهلیز را جدا کرده و با ثبت توسط دستگاه فیزیوگراف، اثر مستقیم داروی دیازوکساید بر ضربان و قدرت انقباضی دهلیز مجزای موش صحرایی را در زمان های پنج، 10، 15 و 20 دقیقه بعد از اضافه کردن دیازوکساید با غلظت های µg/ml100-2 مورد بررسی قرار دادیم.یافته ها: دیازوکساید در غلظت های µg/ml100-2 منجر به کاهش ضربان انقباضی دهلیز از هفت تا 49 درصد (وابسته به غلظت دارو) گردید (001/0≥p)، درحالی که این تغییرات کاهشی برای نیروی انقباضی از 5/1 تا 67 درصد (وابسته به غلظت دارو) بود (001/0≥p).نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که دیازوکساید بر عملکرد قلبی اثر وابسته به غلظت مستقیمی دارد و منجر به کاهش ضربان و نیروی انقباضی قلب می گردد. به نظر می رسد این اثر در زمینه فعال کردن کانال های پتاسیم وابسته به atp میتوکندریایی و یا سارکولمایی باشد. هم چنین ممکن است این دارو اثرات ضد آریتمی داشته باشد.