بررسی تطبیقی تسلیم کالا در حقوق ایران و کنوانسیون بیع بین المللی ۱۹۸۰ وین
چکیده
توسعهروزافزونتجارتبینالمللونیازکشورهابهپاسخگویبهشرایطنوینناشیازگسترشروابطحکومتهامتضمنیکعنصربینالمللیباشد،بهحرکتدرآوردهاست. قراردادهایبینالمللیضمندارابودنتمامویژگیهایآشنایموجوددرعقودومعاملاتداخلی،ازاینخصوصیتبرخوردارندکهطرفینآنهادرکشورهایمختلفیمستقرمیباشند. علاوهبراختلافمحلتجارتطرفین،تسلیممبیعدرکشورغیرازکشورمحلفعالیتیااقامتخریدارمیتواندازویژگیهایروابطتجاریبین المللیشمردهشودکهخودزاییدهوآثارویژهایدرروابططرفینقراردادبینالمللیاست. بنابراینوجودچنینخصوصیتیدرتسلیممبیعدرقراردادهایبینالمللیموجبیکسریصعوبتنارساییهاییدرایننهادگردیدهاست. در سالهای اخیر جامعه حقوق بینالمللی با شناخت مشکل وآگاهی از نارساییها، راه حلهایی را پیشنهاد و در جهت یکپارچگی قواعد فوق فعالیتهایی را آغاز نموده است. از تلاشهای چشمگیر و درخشانی که در این راستا صورت گرفته است میتوان به تصویب کنوانسیون بیع بینالمللی کالا مورخ 11 اوریل 1980 توسط کنفرانس سازمان ملل متحد در خصوص بیع بینالمللی کالا سازمان ملل نام برد. بیگمان تسلیم کالا مطابق قرارداد یکی از مهمترین تعهدات فروشنده است که باید تا سر حد امکان حدود و شرایط آن مشخص گردد.