مقایسه رضایت زناشویی زوجین هر دو شاغل با زوجین تک شاغل با توجه به سلامت عمومی آنان
چکیده
امروزه به دلیل تغییر شرایط اجتماعی و اقتصادی، شاهد افزایش روند اشتغال زنان میباشیم. اشتغال زنان متأهل کیفیت روابط زوجین با یکدیگر، نحوه تربیت فرزندان و سایر جنبههای زندگی آنان را تحت تأثیر قرار میدهد. بر این اساس به مقایسه رضایت زناشویی زوجین هر دو شاغل با زوجین تک شاغل با توجه به میزان سلامت عمومی آنان پرداخته شد. روش پژوهش، مقایسهای از نوع پس رویدادی است که بر روی دو گروه، ۴۰ زوج هر دو شاغل و ۴۰ زوج تک شاغل (دارای زنان خانه دار)، که به صورت خوشهای تصادفی از بین زوجهای ساکن شهر دامغان انتخاب شده بودند، اجرا شد. تمامی زوجهای انتخاب شده، حداقل ۲ سال از زندگی مشترکشان میگذشت و دارای فرزند بودند. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه رضایت زناشویی اینریچ و پرسشنامه سلامت عمومی (۲۸ghq-) استفاده شد. دادهها از طریق آزمون تحلیل کوواریانس دو راهه و آزمون تحلیل کوواریانس یک راهه (ancova) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سلامت عمومی به عنوان متغیر همراه اثر معناداری بر رضایت زناشویی داشت (۰۰۱/۰>p). در زوجین هر دو شاغل میزان رضایت زناشویی زنان بیشتر از همسرانشان بود بهعلاوه زنان شاغل نسبت به زنان خانهدار از رضایت زناشویی بیشتری برخوردار بودند. در زوجین تک شاغل بین میزان رضایت زناشویی مردان و همسرانشان تفاوتی یافت نشد. رضایت زناشویی مردان دارای همسر خانه دار بیشتر از مردان دارای همسر شاغل بود. به طور کلی میتوان گفت که عوامل متعددی در میزان رضایت زناشویی دخیل میباشد و اشتغال زنان یکی از این موارد میباشد که رعایت برخی شرایط از سوی طرفین، میتواند رضایت زناشویی را افزایش دهد.