بررسی رابطه ی خوش بینی- بدبینی با رضایت از زندگی در بین زنان شاغل و خانه دار در شهر رابر، سال۱۳۸۸
چکیده
انسانها از نظر خوشبینی و بدبینی در یک پیوستار قرار گرفته اند: افراد خوشبین انتظار دارند چیزهای خوبی برای آنها اتفاق افتد؛ افراد بدبین انتظار چیزهای بدی دارند. طبق مدل شی یر و کارور(1985) خوش بینی و بدبینی. به ترتیب به عنوان نتایج فراگیر مثبت و منفی تعریف میشوداعتقاد بر این استکه این دو تا حدودی تعیین کنندههای مهم سازگاری هستند. با توجه به کشمکشها، فشارها وتعارضاتی که در ایفای نقش، در بین زنان شاغل وخانه دار وجود دارد که در نهایت دلسردی از نقش را در بین یکی از این دو گروه به وجود میآورد، در این پژوهش ضمن بررسی رابطهی میزان خوشبینی با رضایت از زندگی، به ارائه تفاوتها بین خوشبینی و بدبینی و رضایت از زندگی در بین زنان شاغل و خانه دار پرداخته شد و 321 نفر از زنان شاغل و خانه دار شهر رابر مورد بررسی قرار گرفت. در این جستار با استفاده از روش ضریب همبستگی پیرسون معلوم شد که رابطهی معناداری در سطح 001/0 بین میزان خوشبینی و رضایت از زندگی وجود دارد و همچنین با استفاده از روش آماری t-test معلوم شد که تفاوت معناداری در سطح 001/0 بین رضایت از زندگی و خوش بینی- بدبینی در بین زنان شاغل و خانه دار وجود دارد. در پایان پیشنهادهایی ارائه گردید.