اندیشه ی وطن در شعر دوره ی مشروطه
چکیده
دورهی مشروطیت، سرآغاز ورود بسیاری از اندیشههای نو درحوزه ی شعر ونثر فارسی است. اندیشههایی که از این دوره، وارد شعر فارسی شدهاند، اگرچه بعضاً در سابقهی ادبیات به نوعی یافت میشوند، اما در ادبیات مشروطه شکل خاص خود را دارند. یکی از مهمترین این اندیشهها، اندیشهی وطن یا شعر وطنی است که به طور خاص در بحبوحهی دوران مشروطه و سالهای پس از آن به طور چشمگیری فضای شعر ایران را در بر گرفت و اکثر شاعران این دوره، سرودههای وطنی و استفاده از این مفهوم را سرلوحهی اندیشهی خود قرار دادند. در این مقاله با نگاهی گذرا به مفهوم قدیم و جدید وطن، جایگاه این اندیشه در شعر دورهی مشروطیت نشان داده شده و ضمن معرفی بزرگترین شاعران وطنیه سرا، ویژگیهای عمده ی این نوع ادبی خاص، تجزیه و تحلیل شده است.