مقاله

بررسی اثرات تلفیقی خاک دیاتومه و اشعه گاما بر تلفات حشرات کامل شپشه قرمز آرد tribolium castaneum (col: tenebrionidae)در شرایط آزمایشگاهی

چکیده

این پژوهش در سال ­های 89-1388 به ­منظور بررسی اثرات تلفیقی دزهای مختلف اشعه گاما و مقادیر مختلف خاک دیاتومه بر درصد تلفات حشرات کامل شپشه قرمز آرد tribolium castaneum herbst در شرایط آزمایشگاهی (دمای ‍c°‍27، رطوبت %5±60 و تاریکی) انجام گردید. در انجام این آزمایش 20 عدد حشره کامل هم­سن سازی شده شپشه قرمز آرد پس از پرورش، همراه با 50 گرم بذر نیم کوب ذرت به ­عنوان بستر تغذیه آن، در معرض دزهای 100، 500 و 1000 گری اشعه گاما و مقادیر 5/0، 1 و 5/1 گرم بر کیلوگرم خاک دیاتومه قرار گرفتند و درصد تلفات آنها پس از گذشت زمان­ های 1، 2، 7، 14، 21، 28، 35 و 42 روز ثبت و با شاهد مقایسه گردید. نتایج حاصل از تجزیه واریانس داده ­ها نشان داد بین مقادیر مختلف خاک دیاتومه و دزهای اشعه گاما و اثرات تلفیقی آنها در اکثر روزهای پس از تیمار تفاوت معنی­ داری (در سطح %5) وجود داشت. بررسی و مقایسه میانگین مقادیر مختلف خاک دیاتومه حاکی از آن بود بیش­ترین درصد تلفات حشرات کامل مربوط به غلظت 5/1 گرم بر کیلوگرم خاک دیاتومه در روز 35 و بیش­ترین درصد تلفات تیمار اشعه مربوط به دز 1000 گری اشعه گاما در همین روز به ثبت رسید. در بررسی میانگین اثرات تلفیقی خاک دیاتومه و اشعه گاما بیش­ترین درصد تلفات حشرات کامل در روزهای 28 و 35 در ارتباط با دزهای 1و 5/1 گرم بر کیلوگرم خاک دیاتومه همراه با سطوح 500 و 1000 گری اشعه گاما به ثبت رسید. لذا تلفیق غلظت یک گرم بر کیلوگرم خاک دیاتومه همراه با دز 500 گری اشعه گاما به ­عنوان بهترین تیمار در این آزمایش معرفی می­گردد.

اسناد مشابه