ارزیابی عمر انبارمانی میوة کیوی رقم«هایوارد» بر اساس ترکیب معدنی میوه چه ها و میوه های بالغ
چکیده
آنالیز برگ روشی متداول برای برآورد نیاز کودی در درختان میوه است، اما ارتباط ضعیفی با کیفیت میوه دارد. در این پژوهش میوه های 13 باغ کیوی تجاری در شرق استان گیلان، که تغذیة معدنی متفاوتی داشتند، 10 هفته پس از تمام گل و نیز در مرحلة بلوغ تجاری (2/6 درجة بریکس) برداشت شدند. پس از برداشتها میزان عناصر معدنی شامل نیتروژن، فسفر، پتاسیم، کلسیم و منیزیم، مقدار مادة خشک به علاوة سفتی بافت میوهها (فقط در برداشت دوم) اندازهگیری شد. برای ارزیابی عمر انبارمانی، فقط میوه های بالغ به سردخانه با دمای صفر درجة سانتیگراد و رطوبت نسبی 90 درصد منتقل و بعد از 105 روز سفتی بافت میوهها اندازهگیری شد. نتایج همبستگی معناداری را بین سفتی بافت میوه در زمان برداشت با میزان پتاسیم میوهچهها و میزان کلسیم، نیتروژن و مادة خشک میوهها در زمان بلوغ نشان دادند. در پایان دورة انبارمانی میزان سفتی بافت میوهها همبستگی معناداری با میزان پتاسیم و نیتروژن میوهچهها، همچنین با میزان نیتروژن، کلسیم و مادة خشک میوههای بالغ نشان دادند. میوههایی که سفتی بافت بیشتری در زمان برداشت داشتند، در پایان انبارمانی نیز سفتی خود را بهتر حفظ کردند. همچنین بر اساس نتایج تجزیة خوشهای، باغهای کیوی به دو گروه اصلی تفکیک شدند. در مجموع، نتایج نشان داد که با تعیین ترکیب معدنی میوهچهها و میوههای بالغ می توان سفتی بافت و عمر انبارمانی میوه های کیوی را ارزیابی کرد.