بررسی آثار فیزیولوژیک برخی اسانس‏های گیاهی در مقایسه با 8- هیدروکسی‏کوئینولین در گل شاخه بریدة لیزیانتوس (eustoma grandiflorum l.)

صادق کاظمی، معظم حسن پور اصیل، محمود قاسم نژاد

چکیده

به منظور بررسی آثار فیزیولوژیک برخی اسانس‏های گیاهی در مقایسه با 8-هیدروکسی‏کوئینولین در گل بریدة لیزیانتوس (eustoma grandifloruml.)، آزمایشی به صورت طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارها عبارت بود از 8-هیدروکسی‏کوئینولین، اسانس میخک هندی (pittosporum undudatum) و اسانس رزماری (rosmarinus officinalis) در دو غلظت 200 و 300 میلی‏گرم در لیتر و اسانس آویشن شیراز (zataria multiflora) در دو غلظت 50 و 100 میلی‏گرم در لیتر که همراه با ساکارز 3 درصد استفاده شدند و سه تیمار آب مقطر، اتانول 500 پی‏پی‏ام و ساکارز 3 درصد به منزلة تیمارهای شاهد در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد 8-هیدروکسی‏کوئینولین در غلظت 300 میلی‏گرم در لیتر بیشترین ماندگاری (4/18 روز) را در مقایسه با تیمارهای شاهد (آب مقطر 3/10، اتانول 8/10 و ساکارز 1/12) داشت. در بین اسانس‏های گیاهی، اسانس میخک هندی در غلظت 300 میلی‏گرم در لیتر، اسانس رزماری در غلظت 200 میلی‏گرم در لیتر و اسانس آویشن شیراز در سطح 100 میلی‏گرم در لیتر به ترتیب با میانگین 8/15، 6/15 و 5/15روز اختلاف معنا‏داری را با تیمارهای شاهد داشتند. اسانس رزماری در غلظت 200 میلی‏گرم در لیتر بیشترین تأثیر را بر کلروفیل کل داشته است. 8-هیدروکسی‏کوئینولین و اسانس میخک هندی در غلظت 300 میلی‏گرم در لیتر به ترتیب بیشترین تأثیر را بر میزان آنتوسیانین، پروتئین، مالون‏دی‏آلدئید و آنزیم‏ها داشتند. با توجه به نتایج حاصله، استفاده از اسانس‏های گیاهی به جای ترکیبات شیمیایی می‏تواند راه مؤثری برای بهبود ماندگاری در گل‏های شاخه بریدة لیزیانتوس باشد.