بررسی رابطه مهارت های اجتماعی با سازگاری زناشویی زنان شاغل تبریز
چکیده
با توجه به اینکه خانواده یک نهاد اصلی و مهم میباشد حفظ پایههای آن در سلامت روانی و رفتاری زوجین بسیار مهم میباشد. و فقدان مهارتهای ارتباطی و تواناییهای عاطفی، روانی و اجتماعی افراد را در مواجهه با مشکلات و مسائل آسیبپذیرنموده و آنها را درمعرض انواع اختلالات روانی، اجتماعی و رفتاری قرارمیدهد. از این رو یکی از راههای پیشگیری از بروزمشکلات زناشویی آموزش مهارتهای اجتماعی است. در این تحقیق هدف اصلی، تعیین رابطه بین مهارتهای اجتماعی و سازگاری زناشویی زنان شاغل تبریز میباشد. اهداف اختصاصی آن تعیین رابطه بین مهارتهای رفتاری و شناختی، میزان استقلالطلبی زنان، سن زنان و براساس آشنایی قبل از ازدواج (متغیر مستقل) با میزان رضایت زناشویی (متغیر وابسته) می باشد. چارچوب نظری آن را نظریههای فریمو، نای، گازدا، گاتمن، مارکس، انگلس و روشه تشکیل میدهند. روش: روش تحقیق پیمایشی است. جامعه آماری آن زنان 55-20 ساله شهر تبریز و حجم نمونه آن 381 نفر و شیوه نمونهگیری، طبقهایمتناسب میباشد. ابزار تحقیق پرسشنامه استکه برای سؤالهای مهارتهای اجتماعی از پرسشنامه محقق ساخته و برای سنجش متغیرملاک (سازگاری زناشویی ) از پرسشنامه اسپاینر استفاده شده است. برای ارائه نتایج از روشها وآماره های توصیفی و نیز برای آزمون فرضیه ها از ضریب همبستگی پیرسون،ttest ، استفاده شد و تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار spss انجام گردید. یافتههای تحقیق:رابطه معنیدار بین متغیرهای مهارتهای اجتماعی (رفتاری- شناختی) استقلالطلبی زنان، سابقه آشنایی قبل از ازدواج، سن زنان و سازگاری زناشویی وجود دارد. سازگاری زناشویی زنان شاغل، بیش از هر متغیر دیگری از متغیر مهارتهای شناختی زوجین، متأثر میباشد. آخرین عامل تأثیرگذار استقلالطلبی زنان میباشد.