مقاله

الگوی اپیدمیولوژیکی بیماری سیاه سرفه در ایران طی سال های ۱۳۹۲-۱۳۹۰

غلام رضا قربانی، gr ghorbani health deputy, mazandaran university of medical sciences, sari, iranمعاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران سید محسن زهرایی، sm zahraei center for communicable disease control, ministry of health and medical education, iranمرکز مدیریت بیماریهای واگیر، وزارت بهاشت درمان و آموزش پزشکی، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مازندران (mazandaran university of medical sciences) فهیمه دوستی، f doosti center for communicable disease control, ministry of health and medical education, iranمرکز مدیریت بیماریهای واگیر، وزارت بهاشت درمان و آموزش پزشکی، ایرانسازمان اصلی تایید شده: وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی (ministry of health and medical education) محمود موسی زاده، m moosazadeh health sciences research center, faculty of health, mazandaran university of medical sciences, sari, iranمرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایرانسازمان اصلی تایید شده: وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی (ministry of health and medical education)

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

اهداف: هدف مطالعه حاضر بررسی ویژگی های اپیدمیولوژیک موارد سیاه سرفه گزارش شده طی سالهای 1392-1390 در ایران می باشد. روش: در این مطالعه مقطعی از داده های موجود استفاده شده است. دوره زمانی مطالعه 1390 الی 1392 بوده است. از ترشحات نازوفارنکس هر مورد مظنون جهت جداسازی بردتلا پرتوسیس با روش کشت یا pcr نمونه تهیه شد. داده ها پس از پالایش وارد نرم افزار spss 16 شد. آنالیز با آزمون کای دو و رگرسیون لجستیک انجام گرفت. نتایج: از 3629 مورد مظنون به سیاه سرفه گزارش شده از استانهای ایران، نتایج آزمایشگاهی 6/6 % مثبت بوده است. بر اساس نتایج آزمون تک متغیره، موارد تایید شده آزمایشگاهی سیاه سرفه در زنان بیشتر از مردان (3/7 % در برابر 9/5 %، 045/0=p)، در افراد ساکن در شهر بیشتر از روستا (8/6 % در برابر 6 %، 195/0=p)، در افراد واکسن نگرفته بیشتر از افراد 5 نوبت واکسن دریافت کرده (4/9 % در برابر 2/4 %، 001/0>p) و گروه سنی کمتر از دو ماه بیشتر از دیگر گروه های سنی (001/0>p) بوده است. ضمنا پس از تعدیل اثر مخدوش کنندگی، فقط سن کمتر از دو ماه در بروز موارد تایید شده آزمایشگاهی سیاه سرفه نقش داشته است (01/0=p، 45/2=or). نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که سن بویژه سن کمتر از دو ماه از عوامل تعیین کننده مهم در بروز موارد سیاه سرفه تایید شده است.

اسناد مشابه

  • الگوی اپیدمیولوژیکی بیماری سیاه سرفه در ایران طی سال های 1392-1390

    مقاله۲۰۱۶مجله طب نظامیدوستی, فهیمه، زهرایی, سید محسن، قربانی, غلام رضا، موسی زاده, محمود

    اهداف: هدف مطالعه حاضر بررسی ویژگی های اپیدمیولوژیک موارد سیاه سرفه گزارش شده طی سالهای 1392-1390 در ایران می باشد. روش: در این مطالعه مقطعی از داده های موجود استفاده شده است. دوره زمانی مطالعه 1390 الی 1392 بوده است. از ترشحات نازوفارنکس هر مورد مظنون جهت جداسازی بردتلا پرتوسیس

  • اثر تغییرات فصلی بر میزان شیوع باکتری های بیماری زای ادراری در سال های ۱۳۹۰-۱۳۸۹و تعیین الگوی مقاومت پادزیستی گونه اشریشیاکلی در سه شهر مجاور شیراز، مرودشت و سعادت شهر

    مقالهمجله میکروب شناسی پزشکی ایرانمحمد پوریاسین، mohammad pouryasin molecular diagnosis department, armin pathobiology laboratory, tehran, iranایران، تهران، آزمایشگاه پاتوبیولوژی آرمین، بخش تشخیص مولکولی مرجان شاه ایلی، marjan shaheli department of microbiology, arsanjan branch, islamic azad university, arsanjan, iranبخش میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ارسنجان، ارسنجان، ایران معصومه رحمانی، masoume rahmani young researchers and elite club, arsanjan branch, islamic azad university, arsanjan, iranدانشگاه آزاد اسلامی، واحد ارسنجان، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، ارسنجان، ایران طناز حیدرزاده

    زمینه و اهداف: این پژوهش باهدف تعیین میزان شیوع بیماری زاهای ادراری و تعیین الگوی مقاومت پادزیستی اشرشیاکلی به عنوان رایج ترین عامل عفونت های ادراری انجام شد. مواد و روش کار: از تاریخ 1/7/1389 لغایت 1/7/1390 تمام موارد ثبت شده عفونت های مجاری ادراری با منشأ باکتریایی در بیمارستان

  • مروری بر گزارشات موردی بیماری عفونی میاز انسانی در ایران از سال 1392 تا 1399با تأکید بر جنبه‌های اپیدمیولوژیک آن

    مقاله۲۰۲۲طب پيشگيريابوالفضل جوکار، منا شریفی فرد، الهام جهانی فرد

    هدف بیماری میاز در اثر تهاجم تخم و لارو دوبالان به بافت‌های زنده یا مرده میزبان ایجاد می‌شود. این مطالعه، مروری بر روند میاز انسانی در ایران در سال‌های 1392 تا 1399 و بررسی جنبه‌های اپیدمیولوژیک آن است. روش ها اطلاعات این مطالعه مروری با جست‌وجو در پایگاه‌های گوگل‌اسکالر، مگ‌ایرا

  • الگوی پراکندگی فضایی لپتوسپیروزیس در استان مازندران طی سال های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲

    مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی مازندرانجلیل شجاعی، jalil shojaee 1phd student in health care management, health sciences research center, faculty of health, mazandaran university of medical sciences, sari,iranدانشجوی دکتری مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران علی حسینی، ali hosseini phd in geography and urban planning, tehran university, tehran, iranدکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران قاسم عابدی، ghassem abedi assistant professor, health sciences research center, department of public health, faculty of health, mazandaran university of medical sciences, sari, iranاستادیار، گروه بهداشت عمومی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران علی بیاتانی

    سابقه و هدف: از آن جایی که لپتوسپیروز از شایع ترین بیماری های زئونوز در سطح جهان می باشد و مسائل بهداشت عمومی و انتشار بیماری ها با جغرافیای منطقه رابطه مستقیم دارند، gis می تواند نقش به سزایی در مدیریت و برنامه ریزی مسائل بهداشت عمومی و مطالعه انتشار بیماری ها داشته باشد. هدف از

  • الگوی پراکندگی فضایی لپتوسپیروزیس در استان مازندران طی سال های 1390 تا 1392

    مقاله۲۰۱۵مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندرانجلیل شجاعی، علی حسینی، قاسم عابدی، علی بیاتانی

    سابقه و هدف: از آن‌جایی که لپتوسپیروز از شایع‌ترین بیماری‌های زئونوز در سطح جهان می‌باشد و مسائل بهداشت عمومی و انتشار بیماری‌ها با جغرافیای منطقه رابطه مستقیم دارند، GIS می‌تواند نقش به سزایی در مدیریت و برنامه‌ریزی مسائل بهداشت عمومی و مطالعه انتشار بیماری‌ها داشته باشد. هدف از

  • مهاجرت در اواخر عمر: الگوی فضایی مهاجرت جمعیت بالای 50 سال شهرستان‌های ایران در دوره 1395-1390

    مقاله۲۰۲۶تداوم و تغيير اجتماعيفاطمه تنها

    زمینه و هدف: سالمندی جمعیت پدیده‌ای فراگیر است که تقریباً همه کشورهای جهان در سال‌های آتی آن را تجربه خواهند کرد. مطالعه حوزه‌های مختلف زندگی سالمندان مورد توجه فزاینده پژوهش‌های علمی قرار گرفته است. با این وجود، یکی از خلأهای پژوهشی موجود در ایران، الگوهای مهاجرت سالمندان است که