مقاله

ارزیابی تحمل به خشکی ژنوتیپ های جو (hordeum vulgare l.) با استفاده از خصوصیات فیزیولوژیکی و شاخص های تحمل به خشکی

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

منظور بررسی واکنش ژنوتیپ های جو به تنش خشکی در مرحله جوانه زنی و مراحل رویشی و زایشی، بیست ژنوتیپ و دو رقم زراعی جو در شرایط کنترل شده و در مزرعه در دو شرایط آبیاری نرمال و تنش رطوبتی مورد مقایسه قرار گرفتند. خصوصیات فیزیولوژیک، شاخص های مقاومت به خشکی و صفات مربوط به جوانه زنی ژنوتیپ ها در هر دو شرایط اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که در شرایط کنترل شده با کاهش پتانسیل آب (از سطح شاهد تا 1/0 مگاپاسکال) کلیه صفات مربوط به جوانه زنی به طور معنی داری کاهش یافتند. بیشترین مقدار شاخص تنش جوانه زنی (gsi) متعلق به دو ژنوتیپ lingnee131/3/4679/105//yea168.4 و cwb117-77-5-9-5 و کمترین مقدار مربوط به ژنوتیپ های 168.4 lignee 131/arabiabiad و cwb117 –77–9 –7// antares / ky 63 – 1294 بود. همبستگی مثبت و معنی داری بین gsi و درصد جوانه زنی مشاهده شد. در مزرعه نیز اعمال تنش موجب کاهش معنی داری در سرعت رشد اولیه، محتوی آب نسبی برگ و آب نگهداری شده در برگ ها شد. براساس شاخص تحمل تنش (sti)، ژنوتیپ های grivita/cwb117-5-9-5 و wieselburger/ahor 1303-61//sis برتر بودند. شاخص تحمل خشکی همبستگی مثبت و معنی داری با عملکرد دانه در شرایط آبیاری نرمال و تنش، سرعت رشد اولیه و درصد جوانه زنی در شرایط تنش داشت، همبستگی آن با شاخص تنش جوانه زنی در سطح 5% نیز معنی دار و مثبت بود. با توجه به همبستگی بالای بین sti و عملکرد در هر دو شرایط، این شاخص به عنوان بهترین شاخص برای گزینش ژنوتیپ های مقاوم به خشکی شناخته شد

اسناد مشابه